Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ax bi vê roja reş be, agir ser me direşe
Gulên me jî weşîyan dilan de xwîn dikişe
Li me dîsa bager, duman derbaznabe tofane
Roj bo me ne tu roje, her gav qetrane, mije

Dil jî me qet qete bû, canê me nerehete

Şu rezil düzen, cehennemden beter
Kötü sistem de yönetenler sekter
Bu cihanda, sende ben-i âdemsin
Haksızlığa diren, kul olma yeter

Bu kâinat, bu dünya hepimizin

Kevoka min nafire bi rojane dinale
Canê wî de xwîn diçe ji birînan bêhale
Kevoka min êşandin per- baskê wî şikandin
Agir ket nav dilê min dem jî min re wêrane

Kevoka min naçêre kevir lêket bêhale

Hiç öyle han, hamamlarınla kibirlenme
Yediğin ekmek arpa, buğdaydan değimli?
Dünya senin malın-mülkün olsa ne yazar
Gideceğin yer kara toprak değil mi?

Paran, pulun, namın, şöhretin var diye

“Dadê tu xortê ciwan û zilamê min
Ez jî banûya te û bermalîya te
Qewlê min û te hev re heye
Heta ber mirina me
Ez û tû hevre heval û jin-mirin
Tu hê ser qewlê xwenî an na,

Kiras sorê qerqaşê, xwe berhevke zû were
Gul gonin hemû vedan, hewa germe bihar e
Av dikele bilqe bilq teştê de jî kinç hene
Bişo raxe ber tavê war-welat, niştiman e

Kiras sorê binefşê serê te de şara reşe

İçinde gözyaşım olan kalbimde bin derdim var
Ellere bahar, yaz geldi bana her gün kıştır,kar
Hayli oldu gün doğmuyor geceler hiç bitmiyor
Etrafımı duman sardı dünya bana oldu dar

Şu ömrümün arasında hiç görmedim bir sefa

Kars yolu yoldur yolak içinde güzel gezer
Karakaş, ela gözlü o esmer beni süzer
Dişleri inci-mercan yüreğinde sevda var
Bakışları çok sıcak boynuna gerdan dizer

Kars’ın koca düzü var dağları nergis verir

Çıktım seyir eyledim
Kars’ı yaylasını dağını, ovasını
Lâle,sümbül,karçiçeği,zambağını
Yaylasında çiğdemler gördüm
Gül,nergis,reyhan,
Menekşe,lâleler

Kağızmanın içinde güldür güldür su akar
Bağlarında kızıl güler dikenleri can yakar
Çok güzeldir Aladağ böğründe pınarlar var
Yemyeşil bağlarında hep bülbüller şakırdar

Ay doğar nazlı nazlı yeryüzüne şan akar