Bûk û zava tev werin berva êvar jî malbin
Mêvan hatin hev kombûn, dîlana we ye şabin
Hezkirin pir şirîne, bingeha wî evîne
Nav dilan de geşdibe, her tim jî lê xwedîbin
Bûk û zava bi hevre dişibin her kulîlkan
Bala xwe bidin gulan ê herî rind şîlanin
Pir nazikin pir keleş qîzên Kurdan çav reşin
Dev kenin dev biçukin rû xalin her dem kubar
Mîna qaza, werdekan wek kevokan dimeşin
Pir jîrin pir jî xurtin qiz, bûkên me şoreşin
Kevoka min nafire bi rojane dinale
Canê wî de xwîn diçe ji birînan bêhale
Kevoka min êşandin per- baskê wî şikandin
Agir ket nav dilê min dem jî min re wêrane
Kevoka min naçêre kevir lêket bêhale
Hiç öyle han, hamamlarınla kibirlenme
Yediğin ekmek arpa, buğdaydan değimli?
Dünya senin malın-mülkün olsa ne yazar
Gideceğin yer kara toprak değil mi?
Paran, pulun, namın, şöhretin var diye
“Dadê tu xortê ciwan û zilamê min
Ez jî banûya te û bermalîya te
Qewlê min û te hev re heye
Heta ber mirina me
Ez û tû hevre heval û jin-mirin
Tu hê ser qewlê xwenî an na,
Kiras sorê qerqaşê, xwe berhevke zû were
Gul gonin hemû vedan, hewa germe bihar e
Av dikele bilqe bilq teştê de jî kinç hene
Bişo raxe ber tavê war-welat, niştiman e
Kiras sorê binefşê serê te de şara reşe
İçinde gözyaşım olan kalbimde bin derdim var
Ellere bahar, yaz geldi bana her gün kıştır,kar
Hayli oldu gün doğmuyor geceler hiç bitmiyor
Etrafımı duman sardı dünya bana oldu dar
Şu ömrümün arasında hiç görmedim bir sefa
Kars yolu yoldur yolak içinde güzel gezer
Karakaş, ela gözlü o esmer beni süzer
Dişleri inci-mercan yüreğinde sevda var
Bakışları çok sıcak boynuna gerdan dizer
Kars’ın koca düzü var dağları nergis verir
Çıktım seyir eyledim
Kars’ı yaylasını dağını, ovasını
Lâle,sümbül,karçiçeği,zambağını
Yaylasında çiğdemler gördüm
Gül,nergis,reyhan,
Menekşe,lâleler
Ben gider oldum gurbet elde
Tüm yollarım bağlandı yine
Dumanlı,karlı soğuk dağlar
Ciğerparem yaralı,ben ölem!
Gurbet zehir,zıkım,keder,ağı




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.