Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bi her dem tu were
Feraseta serê min
Heyva ser şeva min
Gula mine abadîn
Noq nebe neçe ava
Hembêza xwe veke min

Hele bakın şu hale zıkkım düşsün bu hale
Her bir yerde dert, çile, halklarımız zor halde
Elin oğlu ne anlar sofrasında bal, kaymak
Yediği önündedir, yemediği ardında

Baskı, zulüm, ölümdür ateş düştü her eve

Hava ayaz mı ayaz Zozan tepe çok serin
Ey dumanlı Aladağ karın, sisin var senin
Kekliklerin yatağı, pınarların mekânı
Hepsi de delik deşik derelerin hep derin

Derdin, çilen çok senin Yağlıca Dağı harsın

Bağı, bahçesi harap
Çiçekleri kırılmış
Dört bir etrafına
Mermiler saçılmış
Havasında barut sinmişliği
Bozkırında palet izleri kalmış

Gecenin karanlığını yırtarken
Yedi başlı ejderha
Çığlıklarım
Dağlarda buram buram
Kokun geliyordu sevdalım

Bêawerte te hezdikim, tu kulîlka dilêminî
Qemera min çavreşa min, tu bihara warêminî
Ez heyrana wan kenên te, digindirin ser lêvên te
Navde tijî gul-soinin mîna axa welatêmîn

Nazaminî xezela min; mîna hingiv, şekir xweşî

Ax pir sare zivistane, rê girtine ev çi kare
Em rêwîyin nanê xwenin tunebûn jî pir dijware
Kul pir tehle derd tim şore birçîtî jî zor bi zore
Dil birîne dikizire bi gule, agir me dibare

Doralî de lat, zinarin çav nabînin mij, xubare

Ey Munzur’u saran dağlar yiğitlerin yatağısın
Tüm direnen halkların, Alişêr’lerin diyarı
O tüm günler hep soğukmuş Aralık’ta zor bir aymış
Atatürk’ten ferman gelmiş Dersim dönmüş Kerbelaya

Kara zulüm yine sarmış nice Kürtler katledilmiş

Dağları çakallar sarmış
Ovalara duman dolmuş
El vurmayın şu yarama
Her yanımı dert sarmış

Bulak akıyor oluk oluk

Bi ser berfé û zivistanê
Egîdek dirji bûye,palepal û bê hal
Ax,wax limin mirin bê min
Ew béçare xwe jî dinale ew lawê me
Ew egîdê me,bav û birê me
Birîndare bi gulan