Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ağlıyorum her gün
Şu hasretliğe,şu derde
Şu çileye,şu kedere
Kader beni
Gurbete ele attı diye
Sabah,akşam,gece,gündüz

Ez tim evîndarım
Ezim dildar
Bi her rojên bihar û havînan
Ezim bi gulan ve geş dibim
Bilbilan ve dixwenim û dilşah dibim
Per-baskê min pir tenikin û pir nazikin

Oy firoşyaro, firoşkaro
Di nav barê te de çi heye?
“Di barê min de kakilê gûzan
Di dilê min de welat heye.”

Oy firoşyaro, firoşkaro

Canlara can demesek hepsini sevmesek,
Hacı, hoca, şeyh olsak bin kez kâhbeye varsak
Fıtratımız bozuksa nebi olsak ne yazar?
Yetmiş iki millete aynı gözle bakmasak.

Oluk oluk su akan ayazma, bulak olsak

Dilo rebeno ev çi xeyale ev çi xewe?
Dîsa xapandine, bêhayyî ye nav gelê me de,
Agire, şwate dibare li ser malan de…
Çav çavan nabîne kes jî bi kesî nabîse.

Hey gidî dilo roj jî ser Cihan’a me reş’e!

Dilo rebeno ev çi xeyale ev çi xewe?
Dîsa xapandine, bêhayyî ye nav gelê me de,
Agire, şwate dibare li ser malan de…
Çav çavan nabîne kes jî bi kesî nabîse.

Hey gidî dilo roj jî ser Cihan’a me reş’e!

Öyle bir düzen kurmuşlar halklara faydası yoktur
İşçi açtır köylü açtır zenginler daima toktur
Ne huzur ne neşe kaldı her gün başka kargaşadır
Dostluk, kardeşlik kalmamış, zerre kadar saygı yoktur

İşçi yoksul köylü yoksul, gelen soymuş giden soymuş

Kurban olayım kara gözlerine
Şeker, şirin, bal gibi sözlerine
Ab-ı revan su olayım akayım
Nazik, narin kınalı ellerine

Yarım matemdeyim halım çok yaman

Havar havar Geçitli köyü dumanlı;
Acılar ile çığlıklar hep birbirine karıştı!
Kâh yılgın kâh suskun şu kanlı sabah kuşluğunda
On canımıza kaydılar halkımız şivanlı.

Şehir yolu delik-deşik etrafa kan dolmuş,

Matem kokulu yaslı Menice annem,
Rengârenk kelebekler, körpe bahar çiçekleri…
Boynu bükük lâleler, mor, kızıl, mavi sümbüller,
Bahar’a sayılı günler kala ocağımızda bir ağıttır bizim.

Yeryüzüne huzme huzme dökülen güneş;