Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Sevdiklerimiz ateşle,su
Barış ile savaş
Gül ile diken
Yaşam ile ölüm arasında
Umuda koşanlardır!

Derbaz bû bihar,zivistane
Deşt û çîy berf û dumane
Deng jî dengê tank,tapan
Daê serîhildana Kurdane

An jiyane an jî me mirine

Ömrümü yedin bana acılar verdin
Her an dilimde söylenen bir ezgisin
Gözlerim yolda hep seni arar-durur
Seyrüsefer olup niçin benden kaçarsın

Sevdamsın; derdimsin, kederimsin

Sevmek gülü ve çiçeği dalında,
Koparmadan onları
Çayırda,bayırda,yaylada
Dokunmadan yapraklarına
İnçitmeden döyasiya öpmektir

Şu yâd elleri bana dar gideyim dağlara,
Ben bahara gönül verdim, gitsem mi bağlara…
Ağ çilem ağ, vaylar bana gurbet yedi beni
Yeşil dağlar, ırak yollar yine kaldım ben bana.

Ben deli divane oldum! Yolları gözlerim,

Buğday Meydanına yağlı urganlar asılı
Seyid Rıza’nın boynuna da birde yafta bantlı
Hiç bu kadar acımasız olur mu? İnsanoğlu
Xarpêt’te Pir Seyit Rıza’nın elleri bağlı

Emir ferman verdiler eli kanlı paşalar

Bizler hep yürekten bir olalım, barışa "evet" diyelim,
Tanklar, toplar olmasın, savaşa "hayır" diyelim.
Evlatlarımız ölmesinler, vatanlar yanmasın!
Annelerin ağlamamaları için ordulara "yok" diyelim.
​Gençler savaşlara gitmeyin, yüreğinizde sevgi yeşersin,

Yağan yağmur koşup gelen seldir
Ayamama deresi dar,dibi derindir
Yine sele direnemedi söktü,döktü
Ne yol kaldı ne yolak bu ne haldır?

Felakettir,tufandır,yağmur,sağnak

Gün vürdü şu karşı dağlara
Bülbüller vardı mor bağlara
Ah giden o yiğitler gelmedi
Selâm söyleyin oy canlara

Selâm olsun o uzak yollara

Vurgun yiyen yüreğim,
Sel sel oldu gözyaşım;
Ben coştum yine Fırat mıyım, Dicle miyim?
Direngen bir yürek bende,
Ben taş mıyım, can mıyım?
Zalimler sardı her yanı!