Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Matem kokulu yaslı Menice annem,
Rengârenk kelebekler, körpe bahar çiçekleri…
Boynu bükük lâleler, mor, kızıl, mavi sümbüller,
Bahar’a sayılı günler kala ocağımızda bir ağıttır bizim.

Yeryüzüne huzme huzme dökülen güneş;

Kılıçlardan kan damlıyor
Yavuz fırtınasıdır
Taksim’e esen
Gezi Parkı yaralı
Ölüm üşüştü ağaçlara
Güller yasta, bahar ağlıyor olanlara

Kalk gönül göç edelim
Biz bu diyarda gidelim
Gurbet derdi ölüm gibi
Biz köyümüze dönelim!

Kalk gönül göç edelim

Bir Sonbahar zamanı köyden çıktık erkenden
Kars’a vardık toz-duman, kara tren tehirli
Bir acıdır bin keder ardımızdan hep gelen
Ne ekmektir nede lor, yine perperişanız

Gurbet yolu çileli, feryat-figandır bize

Kurban olayım kara gözlerine
Şeker, şirin, bal gibi sözlerine
Ab-ı revan su olayım akayım
Nazik, narin kınalı ellerine

Yarım matemdeyim halım çok yaman

HUSN Ü AŞKIN

Hilal yüzlüm ipek tenlim mail oldum endamına
Ne edeyim gönül sevdi artık seçildin payıma
Karakaşlım, karagözlüm, mail oldum benlerine
Sevdim seni kana kana, artık döndüm bir mecnuna

Ax bi vê roja reş be, agir ser me direşe
Gulên me jî weşîyan dilan de xwîn dikişe
Li me dîsa bager, duman derbaznabe tofane
Roj bo me ne tu roje, her gav qetrane, mije

Dil jî me qet qete bû, canê me nerehete

Seher yeli esti geldi; kibrit alan koştu geldi
Madımak’ta alev-alaz yana yana döne döne
Ozanlarda feryat-figan kızıl ateş göğü sardı
Bir o yana bir bu yana koşuyoruz biz canlara

Sivas bizi kavuruyor Temmuz ayı yaktı bizi

Bir yanım Anadolu
Bir yanım Rumeli..
Hepsi çaresiz hepsi yoksul
Yolcu,hancı,köylü naçar
Efkar ettiğim memleket hâlı
Sanma hemşerim sanma

Bir sancıdır ülkemin
Toprağına düşen
Karanlığı delen
Acıyı yırtan
Işığa koşan
Bin kez binlerce defa