Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Çocuklar gördum,sınır boyunda
Savaş bölgesinde,
Bir köy sokağında...
Yüzleri güleç, gözleri umutsuz
Yanakları çukur çukur gamzeli

Seher yeli esti geldi; kibrit alan koştu geldi
Madımak’ta alev-alaz yana yana döne döne
Ozanlarda feryat-figan kızıl ateş göğü sardı
Bir o yana bir bu yana koşuyoruz biz canlara

Sivas bizi kavuruyor Temmuz ayı yaktı bizi

Tehlayî ket nav dilê min rêya dûr jî bû para min
Per baskên min jî şikestî xopan jî ket jiyan min
Lorî lorî ez digîrîm xwîn dikişe her çavên min
Perişanim şerpezeme welatê min şêrîna min

Ez xerîbê van bajaran kuçe kolan bûn para min

Cahillik bataklık gibidir, çırpındıkça batarsın,
Küfür ile düşmanlıkla nereye varacaksın?
Bir milleti küçümsemek, acep ne sağlayacak?
Sormazlar mı bu kavgayla nereye varılacak?

Eğer aydın görmüyorsa, cahil değil ya nedir?

Dil xemgînê
Bejn bilindê
Qaj bêhnê
Zar çêrinê
Ez têk çûm tu zû were
Derbaz bû bihara min

Munzur senin ormanın, bağın var gülün var
Ali Haydar’ın yurdu çok güzel Dersimin var
Fırat’la yan yana, sırt sırta o sarp yolların
Acılarla, kederle dolu bir tarihin var.

Munzur’a çöken duman, dağlar düşen karlar

Of çok daraldım bağırasım var
Yüreğim yine için için yanıyor
Kabaran acılarım,sızılarım var
Halk açtır,perişan dert yanıyor

Bedenime saplanan kurşunları

El bebek,gül bebek,Havînim
Ay bebek,can bebek,çiçeğim
Candan kopup gelen yavrum
Dünyaya hoş geldin bebeğim

Nini nini ey güzel Naz kızım

Lê qemerê çav reşê, ez xemgînim, bêhalim,
Ax pir kûr birîndarim, ji nav dil de dinalim,
Nêçîrvanekî pir hov rêçên min dişopîne!
Wek askan, gakovîyan newal, kendal digerim.

Lê qemerê çav reşê, bêşik ji min qêrîne,

Haber verin şu cihana
Kan akıyor kana,kana
Ahlar olsun vahlar ola
Yine kıydılar biz cana

Ferman yollanmış bize