Yangın yeri olan yaşadığımız şu topraklarda
Bir bahar bir yazımız
Birde acı ile dolu geçen günlerimiz var
Baharımızı acıttılar, içimizi kanattılar
Yazımız hazana
Ülkemiz uçsuz bucaksız mezara döndü
Şoreşa sor pir şirîne
Jîyana bo dil,gulane
Hemû gel jî mera tê
Ev ref ê şêr egîdane
Heval hatin li boy me
Werda min xweha min
Û keça mala bavê min
Zare zar ket li dilê min
Rondik tênê çavê min
Kew û kevaka dilê min
Şu yâd elleri bana dar gideyim dağlara,
Ben bahara gönül verdim, gitsem mi bağlara…
Ağ çilem ağ, vaylar bana gurbet yedi beni
Yeşil dağlar, ırak yollar yine kaldım ben bana.
Ben deli divane oldum! Yolları gözlerim,
Buğday Meydanına yağlı urganlar asılı
Seyid Rıza’nın boynuna da birde yafta bantlı
Hiç bu kadar acımasız olur mu? İnsanoğlu
Xarpêt’te Pir Seyit Rıza’nın elleri bağlı
Emir ferman verdiler eli kanlı paşalar
Sevmek gülü ve çiçeği dalında,
Koparmadan onları
Çayırda,bayırda,yaylada
Dokunmadan yapraklarına
İnçitmeden döyasiya öpmektir
Derbaz bû bihar,zivistane
Deşt û çîy berf û dumane
Deng jî dengê tank,tapan
Daê serîhildana Kurdane
An jiyane an jî me mirine
Ömrümü yedin bana acılar verdin
Her an dilimde söylenen bir ezgisin
Gözlerim yolda hep seni arar-durur
Seyrüsefer olup niçin benden kaçarsın
Sevdamsın; derdimsin, kederimsin
Hem eker hem biçerim
Orak tırpan çekerim
Sofrada emeğim
Toprakta alın terim var
Kışın soğuğundan üşüyen bedenim
Sevdiklerimiz ateşle,su
Barış ile savaş
Gül ile diken
Yaşam ile ölüm arasında
Umuda koşanlardır!




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.