Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Yıllar oldu günler oldu yâd ellerde ömrüm geçti
Bir acıdır dert yüküdür beni buldu beni seçti
Çıban oldu kanser oldu yerden yere vurdu beni
Zor hâldeyim dermanım yok, güllerimi kırptı biçti

Diyar-ı gurbet köz ateşi, bir nebzecik huzur olmaz

Güz yelidir yaza çalan; baharımdır kışa dönen
Hazan vurdu yaram derin, tüm güllerim çoktan soldu
Ateş sardı bedenimi yanar oldum azar, azar
Günüm bitti gece oldu, pencereme baykuş kondu

Duman sardı tüm ömrümü oy dertlerim çoğalıyor

Er yağan karakışın karı
Ciğerim,yüreğim yandı
Yad elden gider oldum
Tüm yollar bana kapalı

Ey yanan acılı yüreğim

Fırtına, boran durmuyor
Öfke, şiddet dinmiyor
Susmayan top, tüfektir
Zulüm Çukurca’da cana alıyor yine

Zaman dert, çile yüklü

Ez tim evîndarım
Ezim dildar
Bi her rojên bihar û havînan
Ezim bi gulan ve geş dibim
Bilbilan ve dixwenim û dilşah dibim
Per-baskê min pir tenikin û pir nazikin

Bağı, bahçesi harap
Çiçekleri kırılmış
Dört bir etrafına
Mermiler saçılmış
Havasında barut sinmişliği
Bozkırında palet izleri kalmış

Oy firoşyaro, firoşkaro
Di nav barê te de çi heye?
“Di barê min de kakilê gûzan
Di dilê min de welat heye.”

Oy firoşyaro, firoşkaro

Canlara can demesek hepsini sevmesek,
Hacı, hoca, şeyh olsak bin kez kâhbeye varsak
Fıtratımız bozuksa nebi olsak ne yazar?
Yetmiş iki millete aynı gözle bakmasak.

Oluk oluk su akan ayazma, bulak olsak

Ağlıyorum her gün
Şu hasretliğe,şu derde
Şu çileye,şu kedere
Kader beni
Gurbete ele attı diye
Sabah,akşam,gece,gündüz

Ez sêwîyê bêdê, bêbav gullen barîn min pir germe,
Dem dijware dijmin hare! tevkujîye bo min xeme;
Haj vê jiyana min hebin, nav şeplê min de birîne…
Dilê min de êşe, jane ez mîna qeşa dihelim.

Ez zarokim pir biçûkim van bûyeran qebul nakim,