Şere şere û me şere
Welatê me mehşere
Agir barî lo ser wara
Ev çi halên bê tewşe
Şere şere û me şere
Derbaz bû bihar,zivistane
Deşt û çîy berf û dumane
Deng jî dengê tank,tapan
Daê serîhildana Kurdane
An jiyane an jî me mirine
Hem eker hem biçerim
Orak tırpan çekerim
Sofrada emeğim
Toprakta alın terim var
Kışın soğuğundan üşüyen bedenim
Sevdiklerimiz ateşle,su
Barış ile savaş
Gül ile diken
Yaşam ile ölüm arasında
Umuda koşanlardır!
Sevmek gülü ve çiçeği dalında,
Koparmadan onları
Çayırda,bayırda,yaylada
Dokunmadan yapraklarına
İnçitmeden döyasiya öpmektir
Ve kurşunlan bedenim!
Oluk oluk akan kanım
Ben işçiyim,köylüyüm
Kırda,şehir,köydeyim.
Dostlar ey siz canlarım!
Şoreşa sor pir şirîne
Jîyana bo dil,gulane
Hemû gel jî mera tê
Ev ref ê şêr egîdane
Heval hatin li boy me
Yangın yeri olan yaşadığımız şu topraklarda
Bir bahar bir yazımız
Birde acı ile dolu geçen günlerimiz var
Baharımızı acıttılar, içimizi kanattılar
Yazımız hazana
Ülkemiz uçsuz bucaksız mezara döndü
Werda min xweha min
Û keça mala bavê min
Zare zar ket li dilê min
Rondik tênê çavê min
Kew û kevaka dilê min
-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.