Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Sana söz anne
Sansüre, zindana
Tüm yasaklara rağmen
Bıkmadan, usanmadan
Olanları yazacağım
Kin-öfke, nefret kusanı

Givara min rûkena min gizingê berbanga min
Ew kenên te pir xweşin mîna gulan vedidin
Tu rindî tu bedewî wek deştên welatê me
Havîna min keça min tu kenekî bide min

Berxa min karika min gula ser Munzur ê

Rûşena min rabe were arîşana min xopane
Defreta min jî qet nema neyarê me jî pir wehşe
Dem xerabe ha yekşeme ha duşeme ha sêşeme
Ez çibikim roj min reşe bihar me re zivistane

Delala min bête nabe her der jî mije- dûmane

Welatê me tu dil,canî
Tu gul,sosun û jiyanî
Tu eşq,evîn pir delalî
Û germa hemû dilanî

Tu kesera gel ê me yî

Dilê min qesra evînîyê ye,
Hesê min jî tê de dixulxulin
Wek şewla roja azadîyê!
Wek germa Havîn’an…
Wek kenê ser rûyê zarokan xweş vedidin,
Wek tovên gul û kulîlkan

Yaktın bizi zorba paşa
Vurdun bizi taştan taşa
Ey tacı, tahtı devrilesi
Külümüzü serptin arşa

Sen şah oldun şahbaz değil

Ben kurban
kirpiklerin kırık
soluğun sıcak
ne desem
ne sorsam
bedeninde yaralar

Ve kurşunlan bedenim!
Oluk oluk akan kanım
Ben işçiyim,köylüyüm
Kırda,şehir,köydeyim.

Dostlar ey siz canlarım!

Peyderpey artan sancılar,
Bedene giren acılar!
Şinda’m henüz gençtir;
Hayat dolu taze bir gelin,
İnim inim inelemesin…
Feriyad-ı figan bağırmasın,

Şu yâd elleri bana dar gideyim dağlara,
Ben bahara gönül verdim, gitsem mi bağlara…
Ağ çilem ağ, vaylar bana gurbet yedi beni
Yeşil dağlar, ırak yollar yine kaldım ben bana.

Ben deli divane oldum! Yolları gözlerim,