Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

İçinde gözyaşım olan kalbimde bin derdim var
Ellere bahar, yaz geldi bana her gün kıştır,kar
Hayli oldu gün doğmuyor geceler hiç bitmiyor
Etrafımı duman sardı dünya bana oldu dar

Şu ömrümün arasında hiç görmedim bir sefa

Kars yolu yoldur yolak içinde güzel gezer
Karakaş, ela gözlü o esmer beni süzer
Dişleri inci-mercan yüreğinde sevda var
Bakışları çok sıcak boynuna gerdan dizer

Kars’ın koca düzü var dağları nergis verir

Çıktım seyir eyledim
Kars’ı yaylasını dağını, ovasını
Lâle,sümbül,karçiçeği,zambağını
Yaylasında çiğdemler gördüm
Gül,nergis,reyhan,
Menekşe,lâleler

Ben gider oldum gurbet elde
Tüm yollarım bağlandı yine
Dumanlı,karlı soğuk dağlar
Ciğerparem yaralı,ben ölem!

Gurbet zehir,zıkım,keder,ağı

Özlemini çektiğim,hasretinle yandığım
Dağlarından hiç eksilmez kar,duman,boranın
Yaz,bahar olanca açar senin güzel güllerin
Zümrüt yeşili dallarda öter bülbüllerin.

Yüreklere yazılı unutulmaz adın var

Kağızmanın içinde güldür güldür su akar
Bağlarında kızıl güler dikenleri can yakar
Çok güzeldir Aladağ böğründe pınarlar var
Yemyeşil bağlarında hep bülbüller şakırdar

Ay doğar nazlı nazlı yeryüzüne şan akar

Ey Kadir Mevlâ ben aç-perişan-biçareyim!
Kulun hakkımla gidiyor hacca ol Kâbe’ye...
Lokmamı-ekmeğimi çalan Mekke yolunda
Ne evim ne barkım var yaz-kış ben bu haldeyim.

Patron-ağalara veren Mevlâ hani bize,

Ez qurbana wê bejna te tu egîdê gelêmeyî
Rabe were me derenge gul, bijkojê baxêmeyî
Berbanga hemû sibayî, ronahîya rojameyî
Tu hîva nav her şevayî, heyverona xwe bide me

Hêzên neyaran agire, diqelîne tim kozire

Jiyana min tu xwe ragire tu car neşelife!
Nekeve xetera,bendê dilê min neqetîne,
Pêl û pêlan min neqelibe bi derd û êşan..
Tu car li ser hencekî nemîne,tim xurtbe.

Dilo û dilê min nebe wargehê bêbextîyê!

Hele bakın çatana alın koşun kotana
Bu ülkeyi satmış o,sahip çıkın vatana
O,Sülün Osman’ın bir benzeri, kursiyeri
Özü-sözü bir değil hep alışmış yalana