Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ağlıyorum her gün
Şu hasretliğe,şu derde
Şu çileye,şu kedere
Kader beni
Gurbete ele attı diye
Sabah,akşam,gece,gündüz

Matem kokulu yaslı Menice annem,
Rengârenk kelebekler, körpe bahar çiçekleri…
Boynu bükük lâleler, mor, kızıl, mavi sümbüller,
Bahar’a sayılı günler kala ocağımızda bir ağıttır bizim.

Yeryüzüne huzme huzme dökülen güneş;

Kurban olayım kara gözlerine
Şeker, şirin, bal gibi sözlerine
Ab-ı revan su olayım akayım
Nazik, narin kınalı ellerine

Yarım matemdeyim halım çok yaman

Öyle bir düzen kurmuşlar halklara faydası yoktur
İşçi açtır köylü açtır zenginler daima toktur
Ne huzur ne neşe kaldı her gün başka kargaşadır
Dostluk, kardeşlik kalmamış, zerre kadar saygı yoktur

İşçi yoksul köylü yoksul, gelen soymuş giden soymuş

Kılıçlardan kan damlıyor
Yavuz fırtınasıdır
Taksim’e esen
Gezi Parkı yaralı
Ölüm üşüştü ağaçlara
Güller yasta, bahar ağlıyor olanlara

Kalk gönül göç edelim
Biz bu diyarda gidelim
Gurbet derdi ölüm gibi
Biz köyümüze dönelim!

Kalk gönül göç edelim

Bir Sonbahar zamanı köyden çıktık erkenden
Kars’a vardık toz-duman, kara tren tehirli
Bir acıdır bin keder ardımızdan hep gelen
Ne ekmektir nede lor, yine perperişanız

Gurbet yolu çileli, feryat-figandır bize

Burası kömür diyarı
Grizu,zehirler ocağı
Alev,ateş kolgeziyor
Her yer ölüm kucağı

Biz işçi,maddenciyiz!

Zulüme,zalime mesaj çektik
Uslansın diye
O yüzsüz o hayasız
Kemale ermedi
Çaldı,çırptı,yedi,yuttu
Hakkımızı,emeğimizi

Gîlîya neke gazina neke werê bêbextîyê neke
Salane em tim serpêne xwe qurbana şervanake
Heşyarbûna me gelane berxwedana me Kurdan e
Lo heşyarbe xwe rexneke gurra wan neyaran neke

Xeyba neke pir şerme, rûmeta xwe biparêze