Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Matem kokulu yaslı Menice annem,
Rengârenk kelebekler, körpe bahar çiçekleri…
Boynu bükük lâleler, mor, kızıl, mavi sümbüller,
Bahar’a sayılı günler kala ocağımızda bir ağıttır bizim.

Yeryüzüne huzme huzme dökülen güneş;

Dilo rebeno ev çi xeyale ev çi xewe?
Dîsa xapandine, bêhayyî ye nav gelê me de,
Agire, şwate dibare li ser malan de…
Çav çavan nabîne kes jî bi kesî nabîse.

Hey gidî dilo roj jî ser Cihan’a me reş’e!

Dilo rebeno ev çi xeyale ev çi xewe?
Dîsa xapandine, bêhayyî ye nav gelê me de,
Agire, şwate dibare li ser malan de…
Çav çavan nabîne kes jî bi kesî nabîse.

Hey gidî dilo roj jî ser Cihan’a me reş’e!

Öyle bir düzen kurmuşlar halklara faydası yoktur
İşçi açtır köylü açtır zenginler daima toktur
Ne huzur ne neşe kaldı her gün başka kargaşadır
Dostluk, kardeşlik kalmamış, zerre kadar saygı yoktur

İşçi yoksul köylü yoksul, gelen soymuş giden soymuş

Dur durak bilmiyor yine kanıyor dünya
İşte Trablus işte Bingazi işte Fizan
Bir soysuz albaya tutsak olmuş tüm Libya
Muammer Kaddafi tüm halkı katlediyor

Direnen onurlu halktır faşizme karşı

Burası kömür diyarı
Grizu,zehirler ocağı
Alev,ateş kolgeziyor
Her yer ölüm kucağı

Biz işçi,maddenciyiz!

Zulüme,zalime mesaj çektik
Uslansın diye
O yüzsüz o hayasız
Kemale ermedi
Çaldı,çırptı,yedi,yuttu
Hakkımızı,emeğimizi

Girêdayîa li min te
Bu bela serê min te
Hewldidim birevim
Salane naqedînîm

Dilê min de tim dijî

Gözleri umman
Yanakları gül kokan
Şirin muhabbetli
Zeytin gözlüm
Dudaklarından
Dertlere derman olan

Weletekî difikirim bi tank û topan
Bi gulan ve
Nehatîye şewitiandin
Bi her tim lê bihar û havîn e
Tê de gul û gulîstan, dar û darîstan
Dorhêlê wê mêrg û zevî, çem û kanîne