Yaralarım derindir damarlarım kanıyor
Yüreğimde kahır çok gözyaşlarım dinmiyor
Delik deşik derdim var çaresizim neyleyim
Dallarını kırdılar al güllerim soluyor
Hep zorları yaşadım şu rezil dünyada
Koş gerilla koş kurtar canları
Sarıl silaha verme Kobanê
Kan akıyor ölüm çoğalıyor
Kov soysuzları şen et kobanê
Bir ateş geldi sardı her yanı
Ve yoksulluğun cenderesinde
Yitip giden umutların ardından
Yeni bir yılın gelişi
Eskiyen bir yılın gidişinde
Bir lokma ekmek uğruna
Dayandılar sınıra
Bo xatirê hemû Kurdan;
Çeng bi çeng û devbiken,
Biriqên stêrkan ser min de hatin rijyan,
Wek keskesorê biharan bi şewlî
Xweş bi xweş bi heft rengan.
Qêrîn û hawarî gazî kir,
Cudî, Sîphan çiyanin stargeha şêranin
Kato hevalê wane navde bêhna gulanin
Werin welat bigerin deş û zozan li serin
Kalîna kar, berxane û hêlhêla çûkanin
Ararat bejbilinde rêberê rojhilate
Rêbixin wan rêbixin!
Lawên me jî rêbixin
Çi rêwîke xweş şirîn
Dilên gelan şa dikin.
Mêrg û zevîn gul tijî
Dil min fîxan,wîzare
Bilila min jî nale nale
Daê ziman li min lale
Roj jî li min ber êvare
Temena min jî raborî
Kesk û sor,zera me
Rengè li ser ala me
Çi xweşî xwe şirînî
Teva vebû roja me
Kesk û sorî,zera me
Tokat yaralandı derinden yanıyor
Dökülen yapraklar barut kokuyor
Güller arasında yedi kırık gül var
Reşadiye şivanlı yürekler ağlıyor
Aman aman yine yürekler yanıyor
Ax lo felek te çima me ha kir?
Û malên me jî me da barkirin,
Wax te berê me da peneberîyê!
Û dilê dijminan jî bi me şa kir.
Lo risva felek tu xerabî,tunebî,




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.