Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Kesk û sor,zera me
Rengè li ser ala me
Çi xweşî xwe şirînî
Teva vebû roja me

Kesk û sorî,zera me

Tokat yaralandı derinden yanıyor
Dökülen yapraklar barut kokuyor
Güller arasında yedi kırık gül var
Reşadiye şivanlı yürekler ağlıyor

Aman aman yine yürekler yanıyor

Çi digirî çi dilorî keça min
Ew jî tê ew jî diçe dilê min
Şev dirijin wax roj me tarî
Negirî tu nelorîne lela min

Dem ne deme ax dumane

Lo lo lo lo lo meh Tîrmeh’e dem Jî Havîne
Perwarî dikele û navde dehan pakrewanên.
Yek Herekol’e yek Kemal û yek jî Hebun’e
Her sê jî lawê Kurdanin û şerwanên gelin.

Ax eman li me şeve,şevke rût û tazî,

Welatê me xweş diyare, rawestgeha dilane
Bala xwe bidin çiyan navde koma şêrêne
Bangî neyaran kin lawên gelan natewin
Ev koma me hevalan keç û xortên Kurdane

Em rabûn em ser pêne, şervanên em dozvanin

Hoy ev hoye dem ev deme ji bo gelan xweş xelate
Me destpêkir dijrabûne, em serpêne roj ev waxte
Bo me Kurdan doz pêşeme, pêşengê me dil û cane
Pir zaneye pir serwexte, xwe jî serokê Kurda ye

Bi can bi dil gel tev rabûn çalakîya me gelane

Ez nexweş ez nexweşim
Qaqizman dermanê min
Can nexweşim û bêçare
Welat tê nav xewna min

Kolan û kolan we digerim

Dilê min qesra evînîyê ye,
Hesê min jî tê de dixulxulin
Wek şewla roja azadîyê!
Wek germa Havîn’an…
Wek kenê ser rûyê zarokan xweş vedidin,
Wek tovên gul û kulîlkan

Of çok daraldım bağırasım var
Yüreğim yine için için yanıyor
Kabaran acılarım,sızılarım var
Halk açtır,perişan dert yanıyor

Bedenime saplanan kurşunları

Zalimlerin sözüne bizler asılı kanmayız
Baş eğersek düzene kurtuluşa varmayız
Bu kavga bizim kavga, onurlu bir kavga
Mazlumun, emekçinin tüm halkların gücüyüz

Ne kömür ne makarna sadaka istemeyiz