Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Tu kenekî dikenî
Caran tehl caran şêrîn
Ser wan lêvên şorax de
Kam lê tune dîsa jî
Hemû dilan şa dikî hêşîn dikî
Tirêjên ber çavên te

Zivistan çû bihar e; baran hat hûr dibare
Axlêv li me heşîn bû, warê me gulîstane
Şeng û şaî dil şaî em dixwazin rizgarî
Gul vedan gulîstane axa me Kurdîstan’e

Bihar e xweş bihare dengê ava çemane

Daê awazeke kûre dîsa bi nav dilê min de
Fîxaneke pir mezine, derdê min derdekî zîze
Çikandin nav canê min e; xeme, êşe û kesere
Tûje, tehle min dêşîne, mînan maran jî vedide

Ketim nav mij û dûman, newal-kendalan û çiyan

Bir tutam umut
Bir dilim ekmek
Bir nebze sabır
Birazda fırsat verin bana
Hepsini yürek ırmağıma katayım
Oluk oluk, köpük köpük

Bazen bir kuşun gagasından,
Bazen hünerli parmaklardan,
Bazende pençeler arasından..
Süzüle süzüle kayan,
Bazende ya öpülesi,
Yada hoyrat ellerden!

Ey ekmeğimizi-emeğimizi çalanlar!
En az sizde bilirsiniz bizim kadar,
Yıllardır hep o anlattıklarınızı masallar,
Birer boş laf…
Yoksulluk ne alın yazısı ne de bir kaderdir
Hepsi düzmece hepsi birer uyutma,

Burası kömür diyarı
Grizu,zehirler ocağı
Alev,ateş kolgeziyor
Her yer ölüm kucağı

Biz işçi,maddenciyiz!

Zulüme,zalime mesaj çektik
Uslansın diye
O yüzsüz o hayasız
Kemale ermedi
Çaldı,çırptı,yedi,yuttu
Hakkımızı,emeğimizi

Gîlîya neke gazina neke werê bêbextîyê neke
Salane em tim serpêne xwe qurbana şervanake
Heşyarbûna me gelane berxwedana me Kurdan e
Lo heşyarbe xwe rexneke gurra wan neyaran neke

Xeyba neke pir şerme, rûmeta xwe biparêze

Tu pir rindî pir xweşî bajarê me
Raborîya te kevne welatê me
Gul, kulîlkên te şêrîn û rengî nîn
Evina hemû gelani Qers’a me

Diyarê geş qesra te jî bilind e