Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ateş çemberinde kalan
Akreplerin kendini sokuşu
Acıya dayanmayan
Çinlilerin harakiri
Umutsuz
Kanserli uzuvlar misali

Tu pir rindî pir xweşî bajarê me
Raborîya te kevne welatê me
Gul, kulîlkên te şêrîn û rengî nîn
Evina hemû gelani Qers’a me

Diyarê geş qesra te jî bilind e

Kanayan kanatlarında
Yaraları da henüz taze
Kaçışı aksak, sekemeyen şirin keklik
Karlı dağlarda zalim avcı vurdu seni
Gül bağlarında dalları kırık güllerden
Ah û zara düşen bülbüller gibi ağlıyor o gözlerin

Evîna dilê min pir xweş e,
Bi gul, gulistanên xwe geş e.
Ew yara min û canê min e,
Hem dilovan e hem jî aram e!

Ev yara min a xweşik welat e!

Hep özlemle ağlayarak boynumu bükerim
Uzun yollara bakar çağıl çağıl çağlarım
Sel olan bu tüm gözyaşlarım içime akar
Sılam seni kuşa, kurtta, böceğe sorarım

Seni ararım akan sudan esen yellerden

Lê keçê delalê birhî belekê û çavreşê
Bi xewn û xeyalan ve dil ê xwe teng neke
Biskê xwe li ser dêmên qemerde berde
Tu xatirê xwedê têkeve şaî û şegîyê

Lê delalîya gundê me dîlbera warê me

Yârim tez gel, akıp giden zamandır
Yaz geçeli dağlarda sis, dumandır
Sensiz harap oldu virane gönlüm
Bana tipi, kar, fırtına, borandır

Ey yüreğimi köz eden dilberim

Tohumun suya
Suyun toprağa özlemi
Kıpırdanacak bir filiz
Bir baharın gelişi!
Bir gülücüğün müjdecisi
Hayata dönüşümdür…

Çağıl çağıl akıp coşan göz yaşlarım
Sineme çöken acılarım, dertlerim
Gün gelir elbet gün düşer dağlara
Yabancısı olmadığım tüm güllere

Feryat-figan hiç susmayan çığlıklarım

Üç al gül gülistanda her biri Kürdistan’dan
Halkların kavgasında özgürlüğün yolunda
Dersimin dağlarından al gülerden bir al gül
Bir al gül Lice’den diğeri Elbistan’dan

Namertlerin yüzünden gün öykünmüş geceye