Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Daê awazeke kûre dîsa bi nav dilê min de
Fîxaneke pir mezine, derdê min derdekî zîze
Çikandin nav canê min e; xeme, êşe û kesere
Tûje, tehle min dêşîne, mînan maran jî vedide

Ketim nav mij û dûman, newal-kendalan û çiyan

Bir tutam umut
Bir dilim ekmek
Bir nebze sabır
Birazda fırsat verin bana
Hepsini yürek ırmağıma katayım
Oluk oluk, köpük köpük

Bazen bir kuşun gagasından,
Bazen hünerli parmaklardan,
Bazende pençeler arasından..
Süzüle süzüle kayan,
Bazende ya öpülesi,
Yada hoyrat ellerden!

Ey ekmeğimizi-emeğimizi çalanlar!
En az sizde bilirsiniz bizim kadar,
Yıllardır hep o anlattıklarınızı masallar,
Birer boş laf…
Yoksulluk ne alın yazısı ne de bir kaderdir
Hepsi düzmece hepsi birer uyutma,

Wey li me wey li me erdhej hat ket warê me
Li çû, hat wek dergûşan wek pêlên tev mirinê
Xubare, ewrê reşe bobelate hat ser me
Evder Wan’e Erdîş’e, qêrîn ket nav gelê me

Yekşem e me bû mirin, payîz jî ar û kozir

Acısı taşa değmiş parmak sancısı gibi
Yanağındaki yaşlar Aras’ın suları gibi
Boynu bükük gidiyor yüreği de yaralı
Yaşamı çile dolu öksüz çocuklar gibi

El vurmayın garibe dünyası zindan olmuş

Eman eman ax yeman, jana dil min dêşîne
Min êşe û tofane serê min de ar dibare
Hawar hawar dilberê deşt û zozan qet neman
Zû were dest bide min ez ser gira Qers’ê me

Eman eman ax yeman welatê me de şere

Biz hep işçiyiz-köylü bizleri soyan düzen
İnsanları sömüren halkları yoksul koyan
Seni arsız yalancı ey vurguncu, talancı
Dünya’yı parselleyen düzeni bozuk olan

Sistemin de çok bozuk halkları soyan düzen

Bizler proleter,emekçi,üretici,
Tarlada ırgatçı,fabrikada işçi!
Bizler tırpan döver,orak çeker,
Grayder,dozer,feribot süreriz.

Biziz makinaları yapan,kuran

Hep ah ile vah ile çıktım sarp yollara
Acıları yükledim kamburlaşan sırtıma
Çilem dinmek bilmiyor, tükeniyor şu ömürüm
Yılmadan yürüyorum, gidiyorum devrime

Nefesime boyun eğmem, para-pula kul olmam