Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Pir xweşike baxê me, navde dijî gula me
Welatê bilbila me gula me sor gula me
Rojên dijwar buhurîn dem niha havîne
Wek zimanê zarokan wîçewîç ket çîvikan

Bilbil şabûn sor gulan dilşaî ket nav dilan

Nefsine sahip olmayan
Zalim o dilin kopsun
Niye emir ferman verip
Mazlumları birer birer öldürtüyorsun
Van’da, Tatvan’ da insan kanı akıyor yine

Gul gula nav bengîn
Per baskin dor zerîn
Rind,delal xwe şêrin
Dil û can gul rengîn

Gul gula darê xozan

Oy firoşyaro, firoşkaro
Di nav barê te de çi heye?
“Di barê min de kakilê gûzan
Di dilê min de welat heye.”

Oy firoşyaro, firoşkaro

Canlara can demesek hepsini sevmesek,
Hacı, hoca, şeyh olsak bin kez kâhbeye varsak
Fıtratımız bozuksa nebi olsak ne yazar?
Yetmiş iki millete aynı gözle bakmasak.

Oluk oluk su akan ayazma, bulak olsak

Havar havar Geçitli köyü dumanlı;
Acılar ile çığlıklar hep birbirine karıştı!
Kâh yılgın kâh suskun şu kanlı sabah kuşluğunda
On canımıza kaydılar halkımız şivanlı.

Şehir yolu delik-deşik etrafa kan dolmuş,

Dilo rebeno ev çi xeyale ev çi xewe?
Dîsa xapandine, bêhayyî ye nav gelê me de,
Agire, şwate dibare li ser malan de…
Çav çavan nabîne kes jî bi kesî nabîse.

Hey gidî dilo roj jî ser Cihan’a me reş’e!

Dilo rebeno ev çi xeyale ev çi xewe?
Dîsa xapandine, bêhayyî ye nav gelê me de,
Agire, şwate dibare li ser malan de…
Çav çavan nabîne kes jî bi kesî nabîse.

Hey gidî dilo roj jî ser Cihan’a me reş’e!

Öyle bir düzen kurmuşlar halklara faydası yoktur
İşçi açtır köylü açtır zenginler daima toktur
Ne huzur ne neşe kaldı her gün başka kargaşadır
Dostluk, kardeşlik kalmamış, zerre kadar saygı yoktur

İşçi yoksul köylü yoksul, gelen soymuş giden soymuş

Matem kokulu yaslı Menice annem,
Rengârenk kelebekler, körpe bahar çiçekleri…
Boynu bükük lâleler, mor, kızıl, mavi sümbüller,
Bahar’a sayılı günler kala ocağımızda bir ağıttır bizim.

Yeryüzüne huzme huzme dökülen güneş;