Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Astronomiye, matematiğe,
Bilime gönül veren!
Mevlâ’ya yürekten bağlı;
Halkları dost, zalimleri düşman,
Yoksulları, emekçileri kardeş bilen,
Şeyhlerin hassı Simavna’ lı Şeyh Bedreddin,

Em gundî ne û cotkar
Em xebatkar û karker
Nav barê me de roj e
Em têkoşer û dozvanin

Em kedkar em xebatkar

Yanan ateş çok yanıyor yılar oldu hiç sönmüyor
Yürekleri alev sarmış tüm gözyaşları çağlıyor
Sivas ateşi sönmedi ah yakıyor alev -alaz
Has güllerin mor bahçesi gece gündüz hep ağlıyor

Yakan ateş yakan alev yine bize ağıt acı

Lê lê lê xwanga min, lê dayê canê lela min
Çemê Erez çemeke pir kûr e av li sare û qeşa
Hawêrê Erez çiyanin û banî li kûr newalin
Dem ne havîne, dayê li welat jî dîsa zivistane

Lê lê lê xwanga min lê dayê canê lela min

Gel rabû dil jî şa bû
Neyarê me jî har bû
Hezar sal me raborî
Kula dilê me der bû

Şev buhurî û roj bû

Kawa rabû gel şa bû
Dar û ber jî hêşîn bû
Meh Adar key din bû
Newroz gela pîroz bû

Dehak dîn,nexweş bû

Lo lo lo lo lo meh Tîrmeh’e dem Jî Havîne
Perwarî dikele û navde dehan pakrewanên.
Yek Herekol’e yek Kemal û yek jî Hebun’e
Her sê jî lawê Kurdanin û şerwanên gelin.

Ax eman li me şeve,şevke rût û tazî,

Gözleri de zeytin tanesi, zülüfleri kömür karası
Yüzüne baktım hayli güzel lâle, sümbül, al güle benzer
Allıda- pullu süslenmişsin kirpiğinden yıldızlar süzer
Ateş, volkan olan şu gönlüm hep sine-i muhabbet ister

Burnundan bir altın hızman var ak gerdanın kar gibi beyaz

Welatê me xweş diyare, rawestgeha dilane
Bala xwe bidin çiyan navde koma şêrêne
Bangî neyaran kin lawên gelan natewin
Ev koma me hevalan keç û xortên Kurdane

Em rabûn em ser pêne, şervanên em dozvanin

Hoy ev hoye dem ev deme ji bo gelan xweş xelate
Me destpêkir dijrabûne, em serpêne roj ev waxte
Bo me Kurdan doz pêşeme, pêşengê me dil û cane
Pir zaneye pir serwexte, xwe jî serokê Kurda ye

Bi can bi dil gel tev rabûn çalakîya me gelane