Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ey katil seni zalim
Ümüğümden çek elini
Bıçak vurdun
Yaraladın ciğerimi
Sanmam kavgam böyle bitsin
Bir gün seni yeneceğim, hesabını soracağım

Cemre düştü güller açtı, kış başını aldı kaçtı
Kar eridi çamur biti yüreklerden sevinç taştı
Bugün ayın yirmi biri, mor dağlara bahar geldi
Mutlu olmak çok güzeldir; güneş doğdu ışık saçtı

Bugün güzel bir bayramdır gelin, kızlar sürme çekti

Ez tim evîndarım
Ezim dildar
Bi her rojên bihar û havînan
Ezim bi gulan ve geş dibim
Bilbilan ve dixwenim û dilşah dibim
Per-baskê min pir tenikin û pir nazikin

Ez sêwîyê bêdê, bêbav gullen barîn min pir germe,
Dem dijware dijmin hare! tevkujîye bo min xeme;
Haj vê jiyana min hebin, nav şeplê min de birîne…
Dilê min de êşe, jane ez mîna qeşa dihelim.

Ez zarokim pir biçûkim van bûyeran qebul nakim,

Ağlıyorum her gün
Şu hasretliğe,şu derde
Şu çileye,şu kedere
Kader beni
Gurbete ele attı diye
Sabah,akşam,gece,gündüz

Bağı, bahçesi harap
Çiçekleri kırılmış
Dört bir etrafına
Mermiler saçılmış
Havasında barut sinmişliği
Bozkırında palet izleri kalmış

Fırtına, boran durmuyor
Öfke, şiddet dinmiyor
Susmayan top, tüfektir
Zulüm Çukurca’da cana alıyor yine

Zaman dert, çile yüklü

Wey li me wey li me erdhej hat ket warê me
Li çû, hat wek dergûşan wek pêlên tev mirinê
Xubare, ewrê reşe bobelate hat ser me
Evder Wan’e Erdîş’e, qêrîn ket nav gelê me

Yekşem e me bû mirin, payîz jî ar û kozir

Bêawerte te hezdikim, tu kulîlka dilêminî
Qemera min çavreşa min, tu bihara warêminî
Ez heyrana wan kenên te, digindirin ser lêvên te
Navde tijî gul-soinin mîna axa welatêmîn

Nazaminî xezela min; mîna hingiv, şekir xweşî

Gecenin karanlığını yırtarken
Yedi başlı ejderha
Çığlıklarım
Dağlarda buram buram
Kokun geliyordu sevdalım