Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Hava ayaz mı ayaz Zozan tepe çok serin
Ey dumanlı Aladağ karın, sisin var senin
Kekliklerin yatağı, pınarların mekânı
Hepsi de delik deşik derelerin hep derin

Derdin, çilen çok senin Yağlıca Dağı harsın

Bi her dem tu were
Feraseta serê min
Heyva ser şeva min
Gula mine abadîn
Noq nebe neçe ava
Hembêza xwe veke min

Akar giderim Aras gibi, debim dertle dolu
Kara bulutlar sardı beni günüm harap oldu
Yüreğimde acı var gözyaşlarım nehirler gibi
Şu cihanda nice zulümdür, geldi beni buldu

Gözyaşlarım akar sel gibi sanki Aras oldu

Biz hep işçiyiz-köylü bizleri soyan düzen
İnsanları sömüren halkları yoksul koyan
Seni arsız yalancı ey vurguncu, talancı
Dünya’yı parselleyen düzeni bozuk olan

Sistemin de çok bozuk halkları soyan düzen

Bizler proleter,emekçi,üretici,
Tarlada ırgatçı,fabrikada işçi!
Bizler tırpan döver,orak çeker,
Grayder,dozer,feribot süreriz.

Biziz makinaları yapan,kuran

Acısı taşa değmiş parmak sancısı gibi
Yanağındaki yaşlar Aras’ın suları gibi
Boynu bükük gidiyor yüreği de yaralı
Yaşamı çile dolu öksüz çocuklar gibi

El vurmayın garibe dünyası zindan olmuş

Eman eman ax yeman, jana dil min dêşîne
Min êşe û tofane serê min de ar dibare
Hawar hawar dilberê deşt û zozan qet neman
Zû were dest bide min ez ser gira Qers’ê me

Eman eman ax yeman welatê me de şere

Fixan, fîzara bilbilan û axîna sor gulane
Awaza bilûran, kale kala berx û karane
Ax li me meyîtê Egît anîne pêş malane
Dengê girînê dayikan qubinîya wan kewokane

Ewrên reşin warê me de palepalin tûj digerin

Hele bakın şu hale zıkkım düşsün bu hale
Her bir yerde dert, çile, halklarımız zor halde
Elin oğlu ne anlar sofrasında bal, kaymak
Yediği önündedir, yemediği ardında

Baskı, zulüm, ölümdür ateş düştü her eve

Ax pir sare zivistane, rê girtine ev çi kare
Em rêwîyin nanê xwenin tunebûn jî pir dijware
Kul pir tehle derd tim şore birçîtî jî zor bi zore
Dil birîne dikizire bi gule, agir me dibare

Doralî de lat, zinarin çav nabînin mij, xubare