Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Lo lo lo lo lo meh Tîrmeh’e dem Jî Havîne
Perwarî dikele û navde dehan pakrewanên.
Yek Herekol’e yek Kemal û yek jî Hebun’e
Her sê jî lawê Kurdanin û şerwanên gelin.

Ax eman li me şeve,şevke rût û tazî,

Gözleri de zeytin tanesi, zülüfleri kömür karası
Yüzüne baktım hayli güzel lâle, sümbül, al güle benzer
Allıda- pullu süslenmişsin kirpiğinden yıldızlar süzer
Ateş, volkan olan şu gönlüm hep sine-i muhabbet ister

Burnundan bir altın hızman var ak gerdanın kar gibi beyaz

Yaralarım derindir damarlarım kanıyor
Yüreğimde kahır çok gözyaşlarım dinmiyor
Delik deşik derdim var çaresizim neyleyim
Dallarını kırdılar al güllerim soluyor

Hep zorları yaşadım şu rezil dünyada

Ax lo felek te çima me ha kir?
Û malên me jî me da barkirin,
Wax te berê me da peneberîyê!
Û dilê dijminan jî bi me şa kir.

Lo risva felek tu xerabî,tunebî,

Meheskin, palan lêxin Erdogan kerdogane
Devê wî de kefşîle ew neyarê Kurdan e
Mêzekin pir debenge kujtare û mêrkuje
Roboskî pêşe wî ye ew xişme,cerdevane

Qelaşî bendê wî ye, direyîn dengê wî ye

Ez nexweş ez nexweşim
Qaqizman dermanê min
Can nexweşim û bêçare
Welat tê nav xewna min

Kolan û kolan we digerim

Rêbixin wan rêbixin!
Lawên me jî rêbixin
Çi rêwîke xweş şirîn
Dilên gelan şa dikin.

Mêrg û zevîn gul tijî

Kesk û sor,zera me
Rengè li ser ala me
Çi xweşî xwe şirînî
Teva vebû roja me

Kesk û sorî,zera me

Tokat yaralandı derinden yanıyor
Dökülen yapraklar barut kokuyor
Güller arasında yedi kırık gül var
Reşadiye şivanlı yürekler ağlıyor

Aman aman yine yürekler yanıyor

Dil min fîxan,wîzare
Bilila min jî nale nale
Daê ziman li min lale
Roj jî li min ber êvare

Temena min jî raborî