Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Çok üzgünüm
Gerçekten üzgünüm

Ülkem Müslüman bir ülke
Ama artık Müslümanlık yok
Fakat Müslüman’ım diyen çok

Ne çok hayatlar yaşadım
Ne çok şeyler gördüm hayatta

Doğanın bütün coşkularında ben vardım
Hayvanlardan, bitkilerden arkadaşlarım
Gökyüzü, yeryüzü arasında ne varsa

Akşamın alacasında var olmak
Karanlıklar kendini gösterirken
Sabahın müjdeleyicisi olmak
Gökyüzündekileri seyrederken

Umut kayboldu deseler inanma

Kaybolup giden zamana yanarım
Hâlbuki kaybolan zaman değil benim
Avucumun içinden akıp giden bedenim
Her an binlerce hücremi mezara gömenim

Ölen her hücreme bir harf, bir kelime

Sona doğru giderken
Sabah, akşam ve gece
Sürekli aynı çizgide
Sabit hareket ediyorlardı
Sabah doğan güneş akşama
Son turunu tamamlıyordu

Bir düş
Bir düşünce

Bir din
Bir dince

Dünyayı
Avuçlarıma aldım
Kor gibi yakıyor elimi

İnsan,
Çok şey söyleyebilir

Albenili hayatın görselinde
Aklımız başımızdan gidiyor

Bilincimiz yalanın eşliğinde
Bütün riyakârlıkları yaşıyor

Zambaklar içinde yürüyorum
Zakkumlar ileride görüyorum
Zahterlerin* kokusu geliyor
Zarları patlamış polenler
Zararsız havada uçuyorlar
Zarif kanatlı kuşlar

Yemin ettik bir kere
Boş vereceğiz saçma düşüncelere
Teslim olacağız Allah'a her şeyimizle
Barışık kalacağız kendi halimizle

Kur'an-ı ayet, ayet dinleyeceğiz