Mehmet Cıngır Şiirleri - Şair Mehmet Cıngır

Ben mehmedim ağam
Çanakkale’de Seyyit Onbaşı
Antep’te Şahin Bey,
Maraş’ta Sütçü İmam…

Vay vay vay!

Ben doğdu doğalı
İncecik bir kar yağardı hep saçlarıma
Saçlarım bembeyaz,
Görünmüyor artık ufukta

Akdeniz kıyısında geçerken çocukluğum,
Alev gibi bir anne hasretiydi duyduğum.
Hisseder idim yüreğimde her an bir sızı
Gözümden akan yaşlar yanık,rengi kırmızı.

Yağmaya hazır beklerdi başında bir bulut,
Umutsuz yaşayamazdı ekmeğiydi umut.
Günün haberlerini radıyodan dinlerdi,
Yorgun olduğunda sabaha kadar inlerdi.

Derdi ki: “Dolanı da deli gönül dolanı,

Aşk,tek kelime,tek hece
Toplanmıştır onda
Bütün tutkular,bütün sevgiler.
Anlatamazlar onun anlattığını
Bir araya gelse bütün insanlar,
Bütün kitaplar,gazeteler ve dergiler…

Benim istediğim minnacık bir evdi,
Bazen annem beni bir gül gibi sevdi,

Antalya’m cennete naziresin
Dünyada eşi bulunmaz bir hazinesin
Sana çirkinlikler küskündür,
Ayın güneşine,güneşin ayına üstündür.
Antalya’m,Sen yeryüzünde birsin
Henüz yazılamayan bir şiirsin.

Kara saçlı bulutları sürüklerken rüzgâr,
Kaçışıyordu azgın dalgalardan martılar.
Sürüklerken dalgalar peşinden denizleri,
Silinmiyordu martıların ayak izleri.

Çalarken uzun uzun sert rüzgâr ıslığını

Günümüzde bazı şairler
Anlamlı sözcüklerle ölçüsüz,uyaksız
Anlamsız şiirler yazıyorlar
Ve adeta şiirin mezarını kazıyorlar.
Yapsan bir hile
Üç beş şairin şiirinden alsan birer dize

Tak tak tak kapım
Açtım baktım kapıyı,
Melek,anladım.