Mehmet Çiçek Şiirleri - Şair Mehmet Çiçek

Gözlerim güneşin merhametli kollarında.
Sarıp sarmalıyor belimin tacındaki şahı.
Kanadı özgür martının mırıldadığı Türkü gibi
Yanan bir ateş benliğimin donan yerinde…

Rüzgârlar dostumdur, yarınlarıma doğacak güneşe.

Tufanlara gebe kaldı yüreğim
Sert ışıklar çakıyor,
Uğultular çığlıklarıma karışıyor
Gecelerim yarılmış bir vaziyette yere akıyor.

Mermi gibi toprağı delercesine yağıyor bulutlar

Sorma bana güneş, baharda boynun neden bükük diye.
Biliyorum kuşlar cıvıldıyor
Gökyüzü pırıl pırıl
Sarı saçların tene hayat...
Ben cehennemi yaşıyorum.

Uzun zemheri ayazın gölgesinde yatan, bir aşk…
Soluyor yavaşça ellerin aynasından karanlığa…
Meçhul zamanın beyhude mazisine gebe…
Sararan renklerdi gözlere düşen perdeler…

Deniz, şahlanmış sarp limanların başına...

Dirhem dirhem döküldü dizeler şafağa.
Denizin kenarında seyir eden güneşe, baka baka.
Sessizlik doğuyor şehrin gölgeli tacına.
Gözüyaşlı buhranlar çöküyor hatıralara…

Fani dünya yorgun, emeller durağan hafızalarda…