Mehmet Çiçek Şiirleri - Şair Mehmet Çiçek

Rengârenk sevgilerle donatılmış.
Açan çiçek kadar taze bir umut ile.
Bir bahar konar, yorgun düşmüş,
Zamanın akıbetinde yalnız kalmış
Yüreğime…

Gözlerim güneşin merhametli kollarında.
Sarıp sarmalıyor belimin tacındaki şahı.
Kanadı özgür martının mırıldadığı Türkü gibi
Yanan bir ateş benliğimin donan yerinde…

Rüzgârlar dostumdur, yarınlarıma doğacak güneşe.

Sevmeyi bilemedim sevgilim.
Sana hakkettiğin değeri veremedim.
Hep haklıydın sitemlerinde.
Pişman olursun, dedin aldırmadım sevgilim.
Çarptığın kapının sesinden aldım dönmeyeceğini,
Haklısın sevgilim, sevgiyi hakedene gitmelisin.

Baş harfin kadar sana yakın olsam.
Sessizce seni izlesem,
Elini tutamadığım her ana gözyaşımı döksem.
Unutma!
Perişan olmuş bedenime inen sen,
Senden beni alıp koparan sen

Dirhem dirhem döküldü dizeler şafağa.
Denizin kenarında seyir eden güneşe, baka baka.
Sessizlik doğuyor şehrin gölgeli tacına.
Gözüyaşlı buhranlar çöküyor hatıralara…

Fani dünya yorgun, emeller durağan hafızalarda…