Mehmet Çiçek Şiirleri - Şair Mehmet Çiçek

Aldanma!
Şafağın ince ezgilerine aldanma,
Seni mayıştırmak için orada.
Sinsi sinsi havayı soluyan güneşe aldanma,
Seni yakmak için başucunda.

Ağlama Anam
Kendimi asarsam
Bari sen ağlama arkamdan.
Giden gider aman…
Gözlerin dert görmesin.
Ellerinden duaların eksilmesin.

Anlayacaksın bir gün, seni sebepsiz terk edişimi,
Okuduğun laneti geri çekeceksin...
Soğutmak zorundaydım kendimden seni.
Bir gün anlayacaksın, seni sebepsiz terk edişimi.

Ciğerlerim kor gibi yangın yeri

Mahşer-i dergahtır bakışların yüreğime
Hükmün senin ve yüreğim ilel-i müteselsile
Turnalar alıp götürür mapushaneye
Geriye kalır âlem-i mihnet

Ahir-i devran suskunken mabedime

Uzun uzun dalgalanan saçların bir güneşi andırıyor
Baharın açan çiçek kokuları gibi sokaklara yayılıyor
Hafif bir esinti ile yüreğin uç noktasına dokunuyor
Işığın, yeni hayatlara gebe yeni aşklar doğuruyor
Ben ise buğulu camın arkasından sana bakıyorum

Durgun bir gece.
Yıldızların dili tutulmuş
Yanıp sönen ışıklar sönük bu gece
Sokak lamları titrek titrek tutuşurken
Adımlar sessiz, gecenin kalabalığı yalnız…
Rengini kaybetmiş mekanların canlılığı

Gitme! Bırakıp gitme,
Açma yelkenini belirsiz ufuklara
Rüzgârı dinle yelkenini çevir rıhtıma
Ve bekleyen gözleri, geri çevirme yalnızlığa

İki mum iki kadeh bir gönül

Dediler ki sevgilim.
Gözden uzak olan gönülden ırak olur diye…
Biliyor musun?
Çürüdü bu söz yaban ellerde…
Karardı bir gece gibi sinelerde…
Acılarla doldu sol köşemde…

Her yaprağın hikâyesi farklıdır düştüğü toprağa
Kimi sert fırtınaların kurbanıdır, savrulur
Bazen yaş tutan bir cama
Bazen bedeni harap olmuş bir kapıya…
Kimi meltemin dokunuşuyla, savrulur
Bazen aşk tüten masum bir limana

"Masmavi denizlerde yaşıyorum ve efendisiyim" demiştin
Aşka;
Hani ateş yanına yaklaşamayacak kadar korkaktı
Hani hatıraları kül edemezdi
Hani dalgalar limanları dövemezdi
Hani, fırtına esip gürleyemezdi