Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Can verip de canlara yâr ettiğin
Kulunu çok kıran oldu Yâ Rabbi
Nazargâha eşsiz diyar ettiğin
Gönül yurdum viran oldu Yâ Rabbi

Nokta kadar çıkar için virgül gibi eğilirsin
Karakterin çukur yapmış, üfleseler dağılırsın
Düşsen erdem denizine, yüzme bilmez boğulursun
Suretinin hikmetini, bilmiyorsun insanoğlu...

Kibir sarmış benliğini, burnundan kıl aldırmazsın

Ne ışık var ne dehlizden bir çıkış
Karanlığım ak olmuyor Nagehan....
Ağıt yazar kaşımdaki her nakış
Çehreme hiç bakılmıyor Nagehan

Ne yardım var ne yakında bi liman

Hâlâ ders veriyordu secde ederken yere;
"Korkaklar hergün ölür; cesur olan bir kere!"
*
Karanlığı boğarken tanıdı âlem seni
Dar günde ufkumuza doğan tandın yiğidim
Ucunu kör ederim unutsa kalem seni

Taşlar bağlı "sürü" serbest bu demde
"Dostum" diyen dosta kefen biçiyor...
Şerefsizler hayli önde kıdemde
Yusuf’lara yol kuyudan geçiyor.

Hâli harap güneşsizin, aysızın

Değil mi ki uyudum, uyamadım sözüme
Acımayın halime; arsız deyin yüzüme
Bad-ı saba eserken geceme, gündüzüme
Rabbimden niyazıma çok imtiyaz ekledim
Buğzettim ayazıma; sürekli yaz bekledim

Ey sevgili Tülaycan, azimli bal arısı!
Gezinin gizemini çözüyorum bil emi!
Usulca süzülsen de gecenin bir yarısı
Bahçeme girişini seziyorum bil e mi!

Boynu bükük olsa da nice gülün, goncanın

Sanki dünya değil de balta girmemiş orman
Zayıf "tavşan" hükmünde; avlayan avlayana...
Kastı ceddime dârsa yırtılır hüküm, ferman
Sözüm "tek dişi kalmış" hırlayan, havlayana!

Şerefli tarihimin her sayfası açık, net

⚘Naza çeken ilhama "gülümm!" demektir şiir
Ahenk katıp merama gülümsemektir şiir


⚘Gâh bir aşkın külüyle, gâhi sazın teliyle
Ehl-i kelam eliyle leziz yemektir şiir

Dünyaya geldiğim gün "merhaba" dedim kışa
Yanılıp adres sordum, sürdü beni yokuşa
Bir serâbın ardından yol aldım koşa koşa...

Güneşten iz ararken umudun giz´lerinde
Kaybettim gençliğimi çile dehlizlerinde.