Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Az yemedim hayatta feleğin sillesini
Nevbaharları değil kışları sorun bana
Ezberledim adını, öğrendim hilesini
Kırılan hayalleri... düşleri sorun bana

Hayat güreş minderi; çok kısa kalabildim

Yüreği yorsa da istenen fiyat
Ne acı sonsuzdur, ne keyfe keder...
Varsın bıçağını bilesin hayat
Tevekkül korkuyu bertaraf eder!

Unutur mu Rabbi mahzun kulu hiç

Kul; 'dersimi aldım, oldum' dese ne
Can tene yâr iken lain pes etmez
Şükürle süslense yüz küsur sene
Yine de bir nebze nefese yetmez

Doğrudur; cezbeder dünyanın zevki

Bir gece ki; taltifi Rahmân Rahîm Yüce'den
Bin aydan hayırlı ve bir inci gibi nadir
Bir gece ki; tarifi ayrı sair geceden
Her can için nûrlu ve sürûr Leyle i Kadir

Layık görmüş ikrama ihsanı bol, Bir olan

Öğrendik sanıyordum; yanılmışım malesef
Muhabbet çırasını yakmayı bilemedik
Gözümüz gördüğünden esef duymalı esef
Âleme sevgi ile bakmayı bilemedik

Doğarken dünyaya her tatlı bebek
Yaklaşır yanına nur yüzlü melek;
Dikkati çekerek hesap gününe
Bir avuç zamanı koyar önüne...
Yegâne hazinen budur diyerek
Eğilir usulca, gülümseyerek;

Varsın seyis beklesin iblis yeis atına
İlham olsun özüne Çanakkale ve Bedir
Aldırma kör gecenin karanlık suratına
Unutma ki her zifir şualara gebedir!

Hayallerim âh çekiyor arkamdan
Yara aldım yelkovanla savaşta
İhtiyarlık yaman tuttu yakamdan
Adım atmak zor geliyor bu yaşta

Sanırdım ki bu han heva, haz için

Kem kelamı hoş gösterip deseler de "budur ziynet"
Can özünden sevgi derip akmaktır asıl meziyet

Diken batsa bile ele, gönül konmaz gonca güle
Can yanarken; sevgi ile, bakmaktır asıl meziyet

Boşaldıkça dol ırmaktan
Aşka nazır arkın olsun
İmtina et kalp kırmaktan
Ki zalimden farkın olsun

İradeni mimar eyle