Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Ne zül bildik ne zamandan ziyanı
Yelkovandan borç alarak yaşadık
"Sonra"lara feda ettik her "an"ı
Sevmelere geç kalarak yaşadık

Densizliği bırakmayıp tadında

Ne kadar hazin, garip; "asla olmaz" dediğim
Buluyor bir yolunu, oluyor yavaş yavaş
Umudu zinde görüp, "kolay solmaz" dediğim
Düşlerim... hayallerim... soluyor yavaş yavaş

Vahdet "insaf" umarken yumruk sıkan bilekten

Şiir; duygu deryasında dalgaların ahengi,
İmge, mecaz, edebî haz, kalem için gururdur.
İlham varsa mayasında, şair; arının dengi,
Her dizesi hoş bir âvâz, rûha zerk-i sürûrdur.

İkram oldu ilham bize; yazdığımız her hece;

İkrârı insafın emrine verdim
Yokluktan berîsin; varsın Yâ Rabbi.
Baktığım her yerde mührünü gördüm
Yegâne sevgili, Yâr'sın Yâ Rabbi!

Şirke çağırsa da hayâdan üryan

İflah olmaz benim derdim; yâr sandığım yarasa'ydı
Dilimde âh dosta vardım; doksan dokuz yara saydı
Gönül yurdum derde harman, böyle imiş demek ferman
Çoktan bulunmuştu derman; Lokman işe yarasaydı.

İsyandan sayılır her dudak bükme
Günahkâr gölgenle yarışma dostum
Vav eyle nefsini ilahi hükme
Zelîlin şahına danışma dostum!

Bir narin kuş tende, dar kafesinde

Yüzünde yüz tebessümle salınıp gezen güzel
Nazar değmesin neşene; tükenmesin, bitmesin.
Uğramasın hiç kapına, yaprak ağlatan gazel
Gönlünde taht kursun huzur; ömür boyu gitmesin.

Eğilmesin başın asla; mahzûn olmasın yüzün

İnceden inceye yüreğe sızı
Sızarken geçiyor... ömür dediğin
Bazen kör talihe, kadere bazı
Kızarken geçiyor... ömür dediğin

Âlem bir tiyatro, her fasıl rüya

Kader derde sini kurduğu zaman
Vay senin hâline vay deli gönlüm
Felek sillesini vurduğu zaman
Gördüğün kâbustu say deli gönlüm

Yangın var dese de dil denen meret

⚘Asr'ın sözü husr'ana denk
Karar kılmış Hakk hükmünde
Karaları giymiş her renk
Kör gözlere ak hükmünde

⚘Hadsiz heva kırat olmuş