Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Sîne denen sürahiye fitne dolmuş ey gönül
Kin dağına otağ kurup kışlayandan uzak dur
Nazargâh-ı ilahîye arsız olmuş "Bey" gönül
Hoş gelene mezhep sorup dışlayandan uzak dur

Hayy’dan gelen haslet ile bezeyerek özünü

Kötü olan ne varsa yakışana bırakıp
Ne birine hinlik et, ne birine tuzak kur
Sohbet ehli seçerken tavırlarından çakıp
Sana tepeden bakıp hor görene uzak dur

Mâbûdun rızasını gözetip muradında

Kötü olan ne varsa yakışana bırakıp
Ne birine hinlik et, ne birine tuzak kur
Sohbet ehli seçerken tavırlarından çakıp
Sana tepeden bakıp hor görene uzak dur

Kanadı kırık bendim; diyemedim "bana ne!"
Târûmâr gönül bendim; üzdüler beni anne!

***
"Yarın bayram!" dediler; kanadı yine yaram
Daha gün ağarmadan güneşimi çaldılar...

İsyandan sayılır her dudak bükme
Günahkâr gölgenle yarışma dostum
Vav eyle nefsini ilahi hükme
Zelîlin şahına danışma dostum!

Bir narin kuş tende, dar kafesinde

Şiir; duygu deryasında dalgaların ahengi,
İmge, mecaz, edebî haz, kalem için gururdur.
İlham varsa mayasında, şair; arının dengi,
Her dizesi hoş bir âvâz, rûha zerk-i sürûrdur.

İkram oldu ilham bize; yazdığımız her hece;

İnceden inceye yüreğe sızı
Sızarken geçiyor... ömür dediğin
Bazen kör talihe, kadere bazı
Kızarken geçiyor... ömür dediğin

Âlem bir tiyatro, her fasıl rüya

Kader derde sini kurduğu zaman
Vay senin hâline vay deli gönlüm
Felek sillesini vurduğu zaman
Gördüğün kâbustu say deli gönlüm

Yangın var dese de dil denen meret

⚘Asr'ın sözü husr'ana denk
Karar kılmış Hakk hükmünde
Karaları giymiş her renk
Kör gözlere ak hükmünde

⚘Hadsiz heva kırat olmuş

Der Zugführer guckt wütend; Zeit für die letzte Zeile
Wenn das Schicksal es so will, gibt es leider kein Zurück...
Als "Dankeschön" für alles; nehme ich Langeweile,
Trauer und den Stress mit, lasse euch VIEL GLÜCK.

Die Menschen sind frühreif; undankbar und arrogant