Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Güz gelip, rüzgâr az sert estiğinde
Korkmayın, çok sürmez, geçer çocuklar
Hayaller kırılıp buz kestiğinde
Sanmayın umutlar naçar çocuklar
Kardelen, karlarda açar çocuklar!

Duyguların tadı yok aşkların boynu bükük
Gözlerde yaş kalmamış kirpikler nemsiz bugün
Şen günlerin yâdı yok sevdalar yüreğe yük
Kuracak düş kalmamış hayaller demsiz bugün

Mecnun'lar meftun iken yârin bir çift gözüne

Madem ki son durak Hakk'kın dîvanı
Fâniye el vermez, etmeyiz meyil.
Mâvera yoluna dizdik kervanı
Tükenen ayaklar, gönlümüz değil.

"Meziyet ne" dedik, dediler "edep"

Küllenmiyor közü heyhât, aşk odunun harı zinde
Hebâ oldu âhir ömrüm bir vefâsız yâr izinde
Sırra kadem bastı bahtım, efkâr buram buram bu dem
Hem ağlattı, inletti hem; ibre gamda kâr hüzünde

Yüreğimde onca yara çekilmesi zor cereme

Yük almış sırtına boyundan büyük
Aldırdığı yoktu her gelen sese...
Durdu az ötemde; ağır geldi yük
Baktım ki yorulmuş, nefes nefese...
.
Bedeni âdetâ ortadan ekti

Düştüğümüz şu hâle bak
İblis insana yâr olmuş
Dil denilen çelik tokmak;
Kalp kırmaya ayar olmuş

Mahiyeti kinse kirin

Çocuk takviminde vakit saklanbaç
Sarsın kollarıyla, saklayan ağaç
Tebessüm dünyamız sizlere muhtaç
Minik kelebekten korkmayın sakın
Kırlara çocuklar... kırlara çıkın!

Asık yine asrın yüzü; gördüğünden gözü yılmış
Arsız ise insin özü, sözü muteber sayılmış
.
.
Merhameti yok bu demin, bozulmuş nesli Âdem'in,
Çamura basan kademin, tozu muteber sayılmış

Sebildir sandığım tebessüm, neşe
Tarihi belirsiz bir âna kaldı
Dost, kardeş, akraba dönüştü leşe
Gönlümde yarım yâr, bir ana kaldı

Anaymış sevginin menbâı meğer

Sevdiğim bir candı canımdan öte
Sevmekten imtina ar edemedim
Naçardı gayretim ilâhî sete
Sevgimi gönlünde var edemedim

Hasret imtihandan zor bir cüz imiş