Her vesile fırsat deyip; perperişan, bîzâr, harâb
Âh’ı dilime yükleyip; gör, kapını çaldım Yâ Râb.
Sırat yolu ince, çetin, şükür bekler her nimetin
Vakit servet, ben kıymetin’, bilmeyen bir kuldum Yâ Râb.
Kalp gözü açık kul güler cefâya
Sabrı telkin eder düştüğü her yer.
Meyletmez hevâya, gelmez safaya
Resûle ümmetlik cihâna değer.
Kurtarıp kendini p/is, kir içinden
Kalemlerin ucunda, her mahfilde dildeyiz
Yine girdap içinde yine azgın seldeyiz
Ey Muhammet ümmeti acınacak haldeyiz
Suçlu sen, ben, hepimiz sebep belli; ruh noksan
Mabedim garip, sessiz; esir Mescid-i Aksa'n
Sabırla sınanmak varmış kaderde
Mazimi özlemle andığım gündür
Neşemin dün sofra kurduğu yerde
Lokmamı hüzüne bandığım gündür
Görünce mülayım, garibin teki
Vîrâne gönüllerde ihanetten onca iz
Yenik düşmüş zamana kalplerde efsunlu giz
Söz geçmiyor kemana, inliyor...sessiiiz sessiz...
Mızrap teli incitmiş, ağlatmış es’te bugün
Heceler alev alev en son nefeste bugün.
Sebildir sandığım tebessüm, neşe
Tarihi belirsiz bir âna kaldı
Dost, kardeş, akraba dönüştü leşe
Gönlümde yarım yâr, bir ana kaldı
Anaymış sevginin menbâı meğer
Korkak değilim, lâkin korkarım O dem BU dem
Îman kordan bir ateş, avuç içinde îman
Sıyrılmış suretinden, çıldırmış Benî Âdem
Fırtına hayli şedît, görünmez olmuş liman.
Yıllardır "dâvam" deyip, umudumu belerken
Be hey münkir niye inkâr edersin
Yaz ardından kar-boran var kör müsün?
Her günahta sanma ki kâr edersin
Saklasan da bir gören var kör müsün?
Boz bulanık sudan çıkıp azarsın
Gönüller yapmaktır her işte gayem
Haddini aşana "zindan" ötesi
Dostun selamıdır en büyük payem
Zor gelir nefsime ondan ötesi
Arsıza şer "deva", heva "din" olur
Son baharın ardından, keder sızar yürekten
Çekilmez çile olur hayat denen bu koşu.
Neşe göçer yurdundan, gözler yılar tümsekten
Gönüller ye'se düşer görünce sarp yokuşu.
Hüzün dem kaynatınca ah çekmek kusur değil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!