Say ki ben de bir abin, âilene aidim
Bil ki sana kıyanlar, yüreğimi yaktılar
Bakışların dumanlı, gamlımısın yiğidim
Fincanında çayını yarım mı bıraktılar?
UTANIN!
"Oku!" diye başlamışken ilk hitap
Manasını çözemedik Yâ Rabbi.
Şeytan ile olduk hemhal, muhatap
Tehlikeyi sezemedik Yâ Rabbi.
İrâdeyken müslümanın silahı
Aldırma âr bilmez akılsız kula
Varsın yüreğinde aşka dâr kursun
Gönül bahçesini sıdk ile sula,
Ki, sevgi ağacı çiçeğe dursun.
Doğmak bilmiyorsa beklenen fecir
Binbir meşakkat ile süzüldü nefeslerim
Koca "keşke"ler kaldı zamanın süzgecinde.
Hayâlini kurduğum, dünyevî heveslerim
Kayboldu birer birer kaderin "gör-geç"inde.
Yardım tüm keşkeleri, neşter-i tefekkürle
Sen gittin soldu güneş gün bildim geceleri
Âsûde dünler rüya, mutluluklar "an" oldu
Hüzne bandım kalemi ağlattım heceleri
Kâğıtlar sırılsıklam gözyaşım ziyan oldu
Ne zaman hayal kursam hicranaydı varışım
Sevda dedikleri bir giz, muamma
Kimseye yaram var, gel diyemedim.
Elimi Mevlâya çok açtım amma
Ar ettim kederi sil diyemedim.
Gönlüm buyur etmiş akla sormadan
Bir başka alevli, yakıcı bu har
Keder ile dolmuş "gönül küfesi"
Pılı-pırtısını toplamış bahar
Vakit, vakt-i hazan; "son" arefesi...
Tebessüm sürgünde, göz de yaş mûkim
Huzur Evlerine! yalnızlık hakim.
Niyettir asıl olan; akleden hedef koyar,
Bakmaz yolun sonuna; yakını uzağına.
Kim ki Hakka kulluktan sıdkı sıyırır, soyar
Fazla sürmez düşmesi şeytanın tuzağına.
Ârif olan anlıyor; hilkat ne, hakikat ne?
"Yeter" deyip, kinini, yüreğinden atmazsan
Tarihler seni anar, okuyan kınar yarın!
Bir hilâlin uğruna, bana el uzatmazsan
Yıkılır "Koca Çınar", yürekler yanar yarın!
Titreyerek yanmakta dünkü nurlu çıramız
Susarsam kalem küser, hakikat yara alır...
Susarsam sözler eksik, şiirler yarım kalır...
Susarsam mazlum mahzûn, zâlim mesrûrdur, kesin
Vatanıma düşmansa hasmıyımdır herkesin!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!