Aldırma âr bilmez akılsız kula
Varsın yüreğinde aşka dâr kursun
Gönül bahçesini sıdk ile sula,
Ki, sevgi ağacı çiçeğe dursun.
Doğmak bilmiyorsa beklenen fecir
Binbir meşakkat ile süzüldü nefeslerim
Koca "keşke"ler kaldı zamanın süzgecinde.
Hayâlini kurduğum, dünyevî heveslerim
Kayboldu birer birer kaderin "gör-geç"inde.
Yardım tüm keşkeleri, neşter-i tefekkürle
Sen gittin soldu güneş gün bildim geceleri
Âsûde dünler rüya, mutluluklar "an" oldu
Hüzne bandım kalemi ağlattım heceleri
Kâğıtlar sırılsıklam gözyaşım ziyan oldu
Ne zaman hayal kursam hicranaydı varışım
"Yeter" deyip, kinini, yüreğinden atmazsan
Tarihler seni anar, okuyan kınar yarın!
Bir hilâlin uğruna, bana el uzatmazsan
Yıkılır "Koca Çınar", yürekler yanar yarın!
Titreyerek yanmakta dünkü nurlu çıramız
Susarsam kalem küser, hakikat yara alır...
Susarsam sözler eksik, şiirler yarım kalır...
Susarsam mazlum mahzûn, zâlim mesrûrdur, kesin
Vatanıma düşmansa hasmıyımdır herkesin!
Kalp gözü açık kul güler cefâya
Sabrı telkin eder düştüğü her yer.
Meyletmez hevâya, gelmez safaya
Resûle ümmetlik cihâna değer.
Kurtarıp kendini p/is, kir içinden
Bir başka alevli, yakıcı bu har
Keder ile dolmuş "gönül küfesi"
Pılı-pırtısını toplamış bahar
Vakit, vakt-i hazan; "son" arefesi...
Tebessüm sürgünde, göz de yaş mûkim
Huzur Evlerine! yalnızlık hakim.
Kalemlerin ucunda, her mahfilde dildeyiz
Yine girdap içinde yine azgın seldeyiz
Ey Muhammet ümmeti acınacak haldeyiz
Suçlu sen, ben, hepimiz sebep belli; ruh noksan
Mabedim garip, sessiz; esir Mescid-i Aksa'n
Vîrâne gönüllerde ihanetten onca iz
Yenik düşmüş zamana kalplerde efsunlu giz
Söz geçmiyor kemana, inliyor...sessiiiz sessiz...
Mızrap teli incitmiş, ağlatmış es’te bugün
Heceler alev alev en son nefeste bugün.
Sebildir sandığım tebessüm, neşe
Tarihi belirsiz bir âna kaldı
Dost, kardeş, akraba dönüştü leşe
Gönlümde yarım yâr, bir ana kaldı
Anaymış sevginin menbâı meğer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!