Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Ömrüme yük oldun gönlüme küfe
Bu kadar günahı almıyor kefe
Tükettin sabrımı... koydum hedefe
Gerilsin öfkeyle oka yay şimdi
O eski sevgili öldü say şimdi

Dert denen ilahi ok; "kûn" ile gerilir yay
Kaderden kaçışın yok; yaşarken vuruldun say


Doğduğun ânı düşle, farzımuhalle başla
Tendeki nazlı kuşla, kundağa sarıldın say

Aşkın gözesinden derip özünü
Akmadıysan ömrün boşa geçti say
Hitap "ikrâ!" iken açıp gözünü
Bakmadıysan ömrün boşa geçti say

Her akşam ardında sanma sabah var

Varsın derdin diş bilesin; ne ağla ne inle gardaş
Vazifen ne, kimsin, nesin; kalem desin dinle gardaş;

Bal olsa da hergün aşın, yere eğik kalır başın
Bitmedikçe bu savaşın, Yaradanla, dinle gardaş

⚘"Hayat yordu" diyorsun "taşınmaz oldu bu  yük"
Muhtevası irinden o şişeye ne gerek?
Ol Tabib el Kulup var; her "kûn'u" dertten büyük
Hakk yâr iken derinden endişeye ne gerek
Ne acı, sızı ne gam; sürmüyor ilelebet
Ömür dedikleri şey göz kırpmaktan ibaret

Hayat tablosunda flûdur âtî
Bakarken geçiyor ömür dediğin
Herkesin elinde bir kum saati
Akarken geçiyor ömür dediğin

Sineyi aşk için bezemişken Hakk

Hayat yolu derin deniz; gizem dolu girdabı var
Hakikati bil ve şaşma; bir bütündür ruh ve beden
Konuşmanın da -biliriz- bir usulu adabı var
Her sözcükle bir anlaşma imzalarız fark etmeden

Bir anlaşma ki; evrenle, kendimiz ve muhatapla

Ölümü g/özleyen yüz binlerce ruh
Soğuktan donarken son duasında
Ceset kıvamında tonlarca güruh
Resûle ümmetlik iddiasında!

Saygı ile kime doğru eğilsek
Başımıza şah oluyor gardaşım
Yavuz gibi çatık kaşlı değilsek
Dilimizde âh oluyor gardaşım

Yokluğun câna cefâ, sevdan bir ömre bedel
Sevgiye doymak varken tadıp gitme... Olmaz mı...
Hem sazıma nağmesin, hem gönül sızım o tel
Fîrakın kollarına atıp gitme... Olmaz mı...

Sevdandır akıp giden gönlümün gözesinden