İlâhîdir hayat dersi dünya denen bu okulun
Leyla deyip yanan yârsa, candan olur imtihanı
Hevasına dair hırsı Hakk yerine koyan kulun
Hayalinde her ne varsa, andan olur imtihanı
Ne avcının mahareti, ne okundan ne de yaydan
Bir ufak nifakla başladı her şey
Gönülden geçenler dile ok oldu
"Biz"den "ben" çıkardık birlikten "birey"
Tutmuştu bu deney; huzur yok oldu
Muhabbet, hoşgörü, aşk ile vefa...
Kûn demiş Hayy, davet olmuş ismime
İtirazdan imtinâ, âr etmişim
Nutfe iken can verilmiş cismime
Şikâyetten sarf-ı nazâr etmişim
Bir melekti elim, kolum, odağım
Kim demiş ki ölüdür talihin kaleminde
Diridir her zeminde kalbe taht kuran atlar
Asalet sembolüdür hayvanlar âleminde
Tarihin her deminde mührünü vuran atlar
Mâziden günümüze ecdattan izdir atlar
Vahiy "ikrâ" diyor ama; pek düşkündüm rahatıma
Cehaletin gölgesine uzanarak geçti ömrüm
Bilmem var mı daha âmâ; ersem dahi muradıma
Kâinatın Malik’ini az anarak geçti ömrüm
Olmasa zor olurdu yaşamak, nefes almak
Eksik kalırdı -kesin- kavgasız ağzımda tat
Zor olurdu her andan, borandan heves almak
Sinirleri germezdi, neşe vermezdi hayat
Sayemde hem saçları hem kaşları ağardı
Bahtım gönlüme yârdı; iy'ki... iyi ki vardı
Bakmayın Yelkovana, saatin tik-tak'ına
Akrep hüznüme esir; an duruyor bu gece
Elemin y/eli değdi mehtabın her akına
Öne eğilen başım yan duruyor bu gece
***
Talihi kör aşığı tarife ter gerekmez
Ya gözünde yaşından ya kışından bellidir
Vuslatın üzerine karanlık çöker çökmez
Aldığı her nefesi yakışından bellidir
Fermanı hicrân için yazmış ise Yaratan
Kanadı kırık bendim; diyemedim "bana ne!"
Târûmâr gönül bendim; üzdüler beni anne!
***
"Yarın bayram!" dediler; kanadı yine yaram
Daha gün ağarmadan güneşimi çaldılar...
Taşlar bağlı "sürü" serbest bu demde
"Dostum" diyen dosta kefen biçiyor...
Şerefsizler hayli önde kıdemde
Yusuf’lara yol kuyudan geçiyor.
Hâli harap güneşsizin, aysızın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!