Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Dünya bir ara liman
Yarına olmaz güman
Kibirle gezen ey can
Handa hancı değilsin

Her yol çıkar Hünkâr'a

Dört bir yanda feryat figan; kurtulmak zor cendereden
Ah çekenler hep müslüman; tefekkür et...Düşün! Neden?

"Sus!" diyorlar her tahkire, ağır gelir bu fakire
Müslümana dar bu küre; tefekkür et...Düşün! Neden?

Say ki âlem ünsüz idi, teşrifinle ün verdin
Tarihe şan, asra destan, kutlanacak gün verdin
Muktedirsen şems'i gökten, mührü Hakk'tan alsana!
Aklı benlik pençesinde debelenen ey bedbin!
Zirveleri kibir kokan Kaf Dağı'ndan yere in!
Duy ne diyor anne sütü, parmak ucu, bal sana!

Behey nefsim dokunmasam; kış günü
Şirin için dağ aşmaya gidersin
Ey âlemin aşk-ı memnu düşkünü
Yaradana yanaşmaya ne dersin?

Ne "Hoşgeldin" ne de bir buket çiçek
Ne de hatır için damla içecek...
Nasıl hakettiyse öyle geçecek!
Yıl başı telaşı bizim ne'mize
Uzak dursun bu kez Yılbaşı bize

Hayallerim âh çekiyor arkamdan
Yara aldım yelkovanla savaşta
İhtiyarlık yaman tuttu yakamdan
Adım atmak zor geliyor bu yaşta

Sanırdım ki bu han heva, haz için

Kem kelamı hoş gösterip deseler de "budur ziynet"
Can özünden sevgi derip akmaktır asıl meziyet

Diken batsa bile ele, gönül konmaz gonca güle
Can yanarken; sevgi ile, bakmaktır asıl meziyet

Boşaldıkça dol ırmaktan
Aşka nazır arkın olsun
İmtina et kalp kırmaktan
Ki zalimden farkın olsun

İradeni mimar eyle

Cürmü hadsiz bir kul iken yerdiğimden utanırım
Benliğimi saran diken; derdiğimden utanırım

Fazlı Kerem adım ansa, her niyâzım sıralansa
Sır kapısı aralansa, erdiğimden utanırım

Haddi aşmayın dedik; tahrik etmeyin Türk'ü
Zaaftan sayılmasın Yûnusça vakar bizde
Milletimi tarife tanımlar naçar, çünkü;
Damarlardaki o kan, çok farklı akar bizde!

Söz konusu onurum; hilâlim, vatan ise