Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

💐Kızmak için kırk mazeret, diller jilet olsa da
Candan öte bir can var ki o'na aslâ "öfff" denmez!
Amel kabı ağzına dek sevap ile dolsa da
Mîzan günü "az miktar"dır; anne hakkı ödenmez!

Ne o endamın, çalımın, afra-tafran, o pozun?
Gözlerini kin bürümüş ince ayar ok atar
Hiç sonunu görmedin mi kabaran her horozun?
Üç nefeslik bir sıkımlık bir canın var... o kadar

Kim doldurup boşaltıyor ab-ı hayat şişeni

Ruhun gıdası umut; işte o bitti bende
Tenden içe can için ikrama aş kalmadı
Aklım kabirde yahut giyeceğim kefende
Heva, heyecan için müsait baş kalmadı

Beyan açık ayet ayet;
Her emrin Bir amiri var...
Niyet halis ise şayet
Hataların tamiri var

Gönül hassas; narin, nazen

Gökte yıldız ile gezer el ele
Gölgesi VATANIM ay kırığının.
Yokluğu ölümdür, hüznü zelzele
Esarettir adı fay kırığının.

Topraktır nihâyet Adem'in aslı

Sırtını dönmüşsün, çıkmıyor sesin
Kırgın mı, kızgın mı, küs müsün çocuk?
Cennette firdevs mi açık adresin?
Ruhlar âleminde süs müsün çocuk?

Pas tutan kalp bulduk uyuşmuş tende

"Utan!" Diyordu bana yüzünü ekşiterek
Utan ki; her bakışa hazdan limitim olsun
Miskinliği elinin tersi ile iterek
Utan ki; insanlardan yine ümidim olsun

Belli ki kararlıydı; öfkesini, kinini

Ey sevgili kalemim, dem yapsın dizelerim
Tat versin her bir damla; baharı anlat bana.
Dinsin artık elemim, gül açsın gamzelerim
En mükemmel kıvamla baharı anlat bana!

Ye'se esir düşlerim bir umut talebinde

Deme ki dertliyim, tekim
Dertsiz insan yok nitekim
Musallaya baksa her kim
Can kuşuna köşk aramaz

Talihini dönderseler

Bal, börek, baklava, ya da pırasa
En leziz nimetle dolsa ne masa
Lokmaları tatsız... yine tuzsuzdur
Çocuklar mutsuzdur; anne olmasa!

Maskeli geziyor nesl-i yarasa