Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Saygı ile kime doğru eğilsek
Başımıza şah oluyor gardaşım
Yavuz gibi çatık kaşlı değilsek
Dilimizde âh oluyor gardaşım

Kim istemez bedeni ana ya da yar sarsın
Tabutunda gideni öldüğünde anlarsın
.
Ölüm bir sır, muamma, bir nevi uğurlama
Tarifi zordur ama, bulduğunda anlarsın
.

Ömrüme yük oldun gönlüme küfe
Bu kadar günahı almıyor kefe
Tükettin sabrımı... koydum hedefe
Gerilsin öfkeyle oka yay şimdi
O eski sevgili öldü say şimdi

Yokluğun câna cefâ, sevdan bir ömre bedel
Sevgiye doymak varken tadıp gitme... Olmaz mı...
Hem sazıma nağmesin, hem gönül sızım o tel
Fîrakın kollarına atıp gitme... Olmaz mı...

Sevdandır akıp giden gönlümün gözesinden

Boşaldıkça dol ırmaktan
Aşka nazır arkın olsun
İmtina et kalp kırmaktan
Ki zalimden farkın olsun

İradeni mimar eyle

⚘Ahuzarım ağlatana kâr ama
Diner birgün esen bora kar elbet
Yetmez diyen hançer vursun yarama
Bu dünyanın ötesi de var elbet

⚘Ben dersime kış gelmeden çalıştım

Mâzi yâd ile yaşar, destanla nefes alır
Tarih Türk'ü anmasa, destanlar yarım kalır!

***

Vakit yine o vakit, yine öyle bir andı

Sözde âlem "hadsiz alan", fâni dūnya ganimetmiş
Özde zahir "serap", "yalan", ölüm dahi bir nimetmiş

Dert denen ilahi ok; "kûn" ile gerilir yay
Kaderden kaçışın yok; yaşarken vuruldun say


Doğduğun ânı düşle, farzımuhalle başla
Tendeki nazlı kuşla, kundağa sarıldın say

Aşkın gözesinden derip özünü
Akmadıysan ömrün boşa geçti say
Hitap "ikrâ!" iken açıp gözünü
Bakmadıysan ömrün boşa geçti say

Her akşam ardında sanma sabah var