Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Hayli zaman alsa da, başardın sonunda bak
Tebessümü çehreme sürgün ettin sevgili
Güller açan gönlümü sahara gibi kurak
Bakışlarımı dalgın, üzgün ettin sevgili

Kaderim ellerine yakarken hergün kına

ŞAİR DİYOR Kİ;


⚘Aaah akılsız kalemim; kim dedi nazire yaz
İhtiyarın gazıyla bahset cin ile Çin'den
İstisna çoğalınca herkes bekler imtiyaz

Nevbaharı düşlerken düştüğümüz hâle bak
Milletimin yarısı kinde rakipsiz bugün
Perişan bedenlerde göz yaşlı gönül kurak
Tefrikanın tanrısı dinde rakipsiz(!) bugün

İnsan darbe yedikçe müsbet için emekte

Aç gönül köşkünü umuda yer ver
Yeisi kül eder ilâhî sevgi
Can suyu ihlas ve sabırsa eğer
Dikeni gül eder ilâhî sevgi

Gam seli ne zaman aşsa hududu

"Oku!" diye başlamışken ilk hitap
Manasını çözemedik Yâ Rabbi.
Şeytan ile olduk hemhal, muhatap
Tehlikeyi sezemedik Yâ Rabbi.

İrâdeyken müslümanın silahı

Aldırma âr bilmez akılsız kula
Varsın yüreğinde aşka dâr kursun
Gönül bahçesini sıdk ile sula,
Ki, sevgi ağacı çiçeğe dursun.

Doğmak bilmiyorsa beklenen fecir

Kırsalar da, aldırma sen, mahzun olma ey gönül
Hakk'tan gelen her ne varsa; idrak, izan, öze arz
Hâr sacında kavrulsan da surat asma, yine gül
Gülümsemek, gülmek ele, yanmak, pişmek bize farz

Gün sayanın gölgesi var, otağ kurmuş eşikte

İnsan denen ruh ve beden
Ruhen yaşım yirmi gibi
Lakin sorun niçin, neden
Her âhım bir mermi gibi

Sermayemden kalan vakit

Bildiğim bir damlaymış, okyanusa kıyasla
Okuduğum Kitab'a daldığımda öğrendim
Kul aczini bilirmiş âlim ile temasla
Kapısını ısrarla çaldığımda öğrendim

Binbir meşakkat ile süzüldü nefeslerim
Koca "keşke"ler kaldı zamanın süzgecinde.
Hayâlini kurduğum, dünyevî heveslerim
Kayboldu birer birer kaderin "gör-geç"inde.

Yardım tüm keşkeleri, neşter-i tefekkürle