Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Ey hayat! Hüznümden hâlimi anla
Verdiğin ne varsa, aldın zamanla
Kalbimden sevgini gözümden kanla
Attım... Gidiyorum; son perde insin!
Ağlarsam namerdim;

Şecerede "şerefli" yazsa dahi ne çıkar
Sözümüzde sevgi yok, dilimiz can yakıyor
Gönüller kan gölüyken insanız demek sıkar
Sazımızda sevgi yok, telimiz can yakıyor

Ham idik olmak için dergâha geldik lakin

Boşa değil âlimdeki onca ak
Nasihati naçar için dal oğul
Adım başı akıl veren çok ancak
Sen öğüdü bilgelerden al oğul

Gayret özde iradenin ölçeği

Hâlimiz dostlar için ne sırdır, ne muammâ
Şükür, ne bir av olduk, ne birini avlayan...
Letâfetin hasını biz de biliriz amma
"Hoşşt" demeyi hakeder Hilâlime havlayan...

Biz ki, taltif ederken her hecemizde âr'ı

Aştı günahımız arş-ı âlâyı
"Az" diyene inanmayın çocuklar...
Tarif için musibeti, belayı
"Haz" diyene inanmayın çocuklar

Gören göze uçurumken yönümüz

Maharet ne Leylâ'da, ne Aslı, ne Şirin'de
Tek hecelik o sırrın gizemi çook derinde...
Yâr derken yanıyorsa yürek her seferinde
Nasıl inkâr ederim; nazlı yâr güzel... fakaat
Söz konusu aşk ise nazlı yâr teferruat

⚘Suçunu yükleyip asra; zamana
Uyanlarla savaşım var bilinsin!
Yükselsin bu nidam ta asumana
Çıyanlarla savaşım var, bilinsin!

⚘Ders alıp salâdan, sinden, mizandan

⚘Ar adabı yazmışız biz en başa
Azan ile savaşımız var bizim
Ne yem olduk nefsimize ne maşa
Ezen ile savaşımız var bizim

⚘Gönül bağlarına ayrık otları
Ekenler oldukça susmaz bu kalem
Muhabbet köşküne öfke putları
Dikenler oldukça susmaz bu kalem

Bakmayın künyemize 'Türk-İslam' payesine
Ne artık tarihe şan, ne mazluma limanız
Kuduran Siyonistin vahşet hikâyesine
Figüranlığa koşan, Teneke Müslümanız