Kör etmiş dimağı gafletin kumu
Lain'e sımsıcak bir kucak olduk
Gönül toprağına öfke tohumu
Ekenler elinde oyuncak olduk
Fasl-ı nevbahar'a gelse de sıra
Atisi karanlık bu koca küre
Toz pembe düşlere üs’tü bir zaman
Kul Hakk’a yakındı dil tefekküre
Ucundan süzülen süstü bir zaman
Mazluma sığınak naçara daldık
Kaldık ey müslüman; sınıfta kaldık
Aczini bilene takılmaz kanat
Gökte aranması zahmettir göze!
Şükürün manası aza kanaat
Gönüller otağı saltanat bize.
Toprağa çok sağlam bassa da kadem
Huzurun rengine boyarken çağı
Görmedik tuzağı, gerilen ağı
Cepheye sürüldük; yer Ortadoğu!
Neslime hep sadık kalsa da zafer
Tehlike dünden de büyük bu sefer!
İsyandan sayılır her dudak bükme
Günahkâr gölgenle yarışma dostum
Vav eyle nefsini ilahi hükme
Zelîlin şahına danışma dostum!
Bir narin kuş tende, dar kafesinde
İkrârı insafın emrine verdim
Yokluktan berîsin; varsın Yâ Rabbi.
Baktığım her yerde mührünü gördüm
Yegâne sevgili, Yâr'sın Yâ Rabbi!
Şirke çağırsa da hayâdan üryan
İflah olmaz benim derdim; yâr sandığım yarasa'ydı
Dilimde âh dosta vardım; doksan dokuz yara saydı
Gönül yurdum derde harman, böyle imiş demek ferman
Çoktan bulunmuştu derman; Lokman işe yarasaydı.
Kaldır da başını arşa nazar et
Al Sancak göklerde ne kadar özel!
Senin bu şan, şöhret! Tarihten ibret
Al da bak, yaşamak ne kadar güzel
Aklın emaresi ne ün, ne kafa
Ah be Azmi abi; ne hâle düştük!
İtiraz etsene o surat varsa!
Mahşer dendiğinde az mı gülmüştük
İçim ürperiyor; ya sırat varsa!
Kim bilir şu anda ne durumdasın
Ne zül bildik ne zamandan ziyanı
Yelkovandan borç alarak yaşadık
"Sonra"lara feda ettik her "an"ı
Sevmelere geç kalarak yaşadık
Densizliği bırakmayıp tadında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!