Hece’lerken nice "şair" tanıdım
Çoğu gitti, azı kaldı Defter’de
İncelerken dilde mahir tanıdım
Yazı bitti, hazzı kaldı Defter’de
Kimi vardı hikâyesi uzunca
Karanlık çöktükçe ömrün ucuna
Dem alır elemim, nemlenir ağıt
Düş kırıklarımı koysam avcuna
Kor kusar kalemim kül olur kağıt
Yine feryâdımın âh sayısı tam
Lâlim diye ne darılın ne kızın
Yüreğinden yara almış biriyim
Her duama amin diyen ağızın
İthamına maruz kalmış biriyim
Sözlerine bakarsanız bencilim
Yanmışsa yüreğim, yaraysa yer yer
Bilin ki hecemin her gün âhı var
Gönül mürekkebi karaysa eğer
Kalemin, kâğıdın ne günahı var
Taştıkça solumda hassas sürahi
Usûl bilip, âdâbını, takınana selâm olsun
Arsızlardan ar kabını sakınana selâm olsun
Dil, din renkli, farklı isim; "insan" diyor büyük resim!
Sevgi ile, mütebessim, bakınana selâm olsun
Konuşurken adabını takınana selâm olsun
Ar ve namus esvabını sakınana selâm olsun
Dil,din renkli, farklı isim; "insan" diyor büyük resim!
Sevgi ile mütebessim, bakınana selâm olsun
Unutmak ne mümkün; damarımda kan
Aklımdan geçen her ansın birtanem
Kararan ufkuma umut bırakan
Sehersin, şafaksın, tansın birtanem
Gâh tatlı meltemsin ruhumda esen
Varsın hazlar el çeksin bu cânımdan
Nevbaharlar sona ersin Yâ Rabbi
Gözlerimde yaş görünce; yanımdan
Giden gitsin sen yetersin Yâ Rabbi
Gönül bir dost arar gözler sığınak
Gelince o kışlar gaile ile
Afak durak olur, umutlar Burak
Aşılır yokuşlar aile ile
***
Ne ben sana sorayım ne de sen bana hatır
Buyur, karşıma otur; bakışlar dile gelsin
Çehremiz sayfa olsun çizgiler birer satır
Kaşlarımızda o kır nakışlar dile gelsin
Madem ki elemliyiz, yüreğimiz şelale
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!