Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Aç gönül köşkünü umuda yer ver
Yeisi kül eder ilâhî sevgi
Can suyu ihlas ve sabırsa eğer
Dikeni gül eder ilâhî sevgi

Gam seli ne zaman aşsa hududu

Kırsalar da, aldırma sen, mahzun olma ey gönül
Hakk'tan gelen her ne varsa; idrak, izan, öze arz
Hâr sacında kavrulsan da surat asma, yine gül
Gülümsemek, gülmek ele, yanmak, pişmek bize farz

Gün sayanın gölgesi var, otağ kurmuş eşikte

İnsan denen ruh ve beden
Ruhen yaşım yirmi gibi
Lakin sorun niçin, neden
Her âhım bir mermi gibi

Sermayemden kalan vakit

Bildiğim bir damlaymış, okyanusa kıyasla
Okuduğum Kitab'a daldığımda öğrendim
Kul aczini bilirmiş âlim ile temasla
Kapısını ısrarla çaldığımda öğrendim

Toprak sırrını açmaz destur almadan Hakk´tan
Belli ki emir gelmiş; sır kapısı açılmış.
Bir güzeller güzeli doğruluyor yataktan
Allı morlu çiçekler her tarafa saçılmış.

Bir yanda papatyalar; sarısı, beyazıyla

Gönül sızın közü göze salınca
Âh'ın kapısını çal dünü düşün
Ruhuna haz veren an azalınca
Keşke denizine dal, dünü düşün

Kirpiğin kapıyı açınca zâra

Sînemde sakladığım emanet can kuşunu
Teslim için gün sayan sıradan bir garibim
Yolların düzü varken çıkarıp yokuşunu
Bahar yönüne koyan kuradan muzdaribim

Hâna buyur etmişken "vakt-i kûn"da gel diye

Davullarla karşılansak ne çıkar
Haçlı için hep itilen eldik biz
Alnımız ak, başımız dik ve vakar
Gücümüzle bu günlere geldik biz

Sevgi mayaladım gönlümde göle
Nasîbini almak zor geldi ele
Dostlukta sahtelik, vefâda hîle
Sezdim...gidiyorum, son perde insin
Dönersem nâmerdim;
- böyle bilinsin -

Sevgi mayaladım gönlümde göle
Nasîbini almak zor geldi ele
Dostlukta sahtelik, vefâda hîle
Sezdim... gidiyorum, son perde insin
Dönersem namerdim;
...............................................- böyle bilinsin -