Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÜLÜŞÜN GÜLÜŞÜM OLSUN

Gideceksin.
Belli ki kararın kesin.
Belli ki bizi terk edeceksin.
Şu patikalar,

Söylenmemişi söyleyen
Gel hakkını helal eyle
Yarını güzel eyleyen
Gel hakkını helal eyle

Gecemi gündüz edenim

SAVCI ARİS HAKİM ERİS
BİZİ NASIL BARIŞTIRIR

Selam beklerken yellerden
Bir haber geçti tellerden
Biri Aydın biri Vanlı

TÜRKÜDÜR DAĞLARDA SİTEMİN SENİN

Bir yanın gökyüzü bir yanın çığlık
Yıkılsın yoksulluk ağalık şıhlık
Yakışmaz yiğide ölürken sığlık
Güvercin uçurur matemin senin

Bakın şu dünyanın geldiği hala
Viraneye dönmüş şehir misali
Ağu katar arı yaptığı bala
Cahile minnetin zehir misali

Kimi güz yaprağı gibi savrulur

BU BÜYÜKLERE BİR MASLALDIR.

Bilge bir adam yola çıkmış şöyel bir insanları görmek istemiş. Bakmış bir meydanda yüksekçe bir gübre yığınının üstüne bir adam çımış; altında bir sürü adem ona biat etmiş, yönü ona ibadet ediyor. ‘Yat! ’ diyor yatıyorlar; ‘Kalk! ’ diyor, insanlar da sürü halinde kalkıyor. Kimseden kuru kuruya niye yatalım, niye kalkalım deyip bir sorgulayan yok.. Kimsi ‘vatan’, kimisi de ‘İslam sizinle gurur duyuyor! ’ diye, zıplayıp çığırışıp duruyor. Bir anlam verememiş yoluna devam etmiş.

Yolda ulu bir ağaca rastlamış. Öyle büyük bir ağaç ki kim bilir kaç yıllık. Gövdesinde kaç sevdanın, kaç kavganın izi, kaç ihanetin yarası var.

BEKLE GELİRİM

Sanırsın ki zemheri
Sanırsın ki
Öldürecek bu şehrin kahrı
Boğacak seni havanın zehri

BELLİ Kİ BU KÖYE BİR DELİ LAZIM

Zurna gibi perdesi yok gayda yok
Cahile bir eli sopalı lazım
Anladık ki akıllıdan fayda yok
Belli ki bu köye bir deli lazım

BİR DAMLASI BİN ÇİÇEKTEN ALINIR

Bir damlası bin çiçekten alınır
Biz yaparız yağmalanır balımız
Kan emeğim eloğlunca çalınır
Riya ile sarpa sarar yolumuz

BİLİRİM

Bilirim
Kavgasız kusursuz bir dünya
Gülsüz dikensiz bir sevda
Esirin olup da seven