Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ŞU ANADOLU KADINLARI VAR YA

Şu Anadolu kadınları var ya
Yüzleri gül
Yürekleri gülüş
Her yanı sevda

TURNAM NE AĞLARSIN

Turnam ne ağlarsın yare mi küstün
Ağlaya ağlaya yola mı düştün
Bu sevda yüküyle dağlar mı aştın
Yolların kesildi zora mı düştün

ATEŞ SENİN ELİNDE AMA BENİM DE YARAMDA

Güllerimiz yağmalanır
Yitik bir sevdaya düşer
Solar hoyrat ellerde

Sevgiyi alıp eline
Getirenlere aşk olsun
Yüreğini tüm evrene
Yetirenlere aşk olsun

Nefsini edip de köle

GÜZ

gazel olmak kolay değil
geçliğin güzelliğin yağma
ne koklanmış çiçekliğin hatırlanır
ne de yâre sunulmuş meyveliğin

KADINIM
Penceremde hanım elim
Konuştuğum anadilim
Anam eşim iki elim
Su gibi akan kadınım

KABULÜ YOK CAN HAVLİNDE TÖVBELERİN

Sıktığım yumrukların hınçıyım
Savurduğum zamanların pişmanı
Sorumsuz sözlerin utancıyım
Erteleyemediğim nefsin kürek mahkumu

EYVALLAH

O’nun
Kaşı siyah
Gözü siyah
Saçları simsiyah

DÜŞÜNÜ ÇAĞIR GERİYE

şafak sökmek üzere kaptan
gök kuşağına boyayıp
mavilere alesta et yelkenini

DE HADİ BİR ÇOMAK SOK ŞU FELEĞİN ÇARKINA

Ne bir yeis ne beis
Dokundurma erkine
Sür atını ey reis
Yârin al da terkine