Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YAR DEDİĞİN YANDIĞINA DEĞMEZSE

Yar dediği yandığına değmezse
Yel vurmuş gül gibi kül olur gider
Yiğit sevdasına boyun eğmezse
Dağlara düşer de del olur gider

TURNAM NE AĞLARSIN

Turnam ne ağlarsın yare mi küstün
Ağlaya ağlaya yola mı düştün
Bu sevda yüküyle dağlar mı aştın
Yolların kesildi zora mı düştün

ATEŞ SENİN ELİNDE AMA BENİM DE YARAMDA

Güllerimiz yağmalanır
Yitik bir sevdaya düşer
Solar hoyrat ellerde

Sevgiyi alıp eline
Getirenlere aşk olsun
Yüreğini tüm evrene
Yetirenlere aşk olsun

Nefsini edip de köle

Bülbül unuttu sevdayı seheri
Gül de güller gülüversin sevgili
Yoksun bura kış kıyamet zemheri
Gel de bahar geliversin sevgili

Yollar düşler var ki senli geçmeyi

EYVALLAH

O’nun
Kaşı siyah
Gözü siyah
Saçları simsiyah

DÜŞÜNÜ ÇAĞIR GERİYE

şafak sökmek üzere kaptan
gök kuşağına boyayıp
mavilere alesta et yelkenini

DAMLA DAMLA

Yıldızları serpmeliyiz derken gülüşümüze
Bol dünyayı dar ederler, nidem hüzünle gamla
Göğsümüzde saçlarını tarardık düşümüzün
Hasret biçtik acı sağdık ey yar hep damla damla

DE HADİ BİR ÇOMAK SOK ŞU FELEĞİN ÇARKINA

Ne bir yeis ne beis
Dokundurma erkine
Sür atını ey reis
Yârin al da terkine

KABULÜ YOK CAN HAVLİNDE TÖVBELERİN

Sıktığım yumrukların hınçıyım
Savurduğum zamanların pişmanı
Sorumsuz sözlerin utancıyım
Erteleyemediğim nefsin kürek mahkumu