Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

SENİ İSTANBUL SENİ

İstanbul başkadır
Sevdası evler yıkar
Derviş olsan günaha sokar
Son sözün keşke

YAŞAM, SİL BAŞTAN

Sevgili
Kolay değil elbette yaşam
Ola ki bir zulümdür hayat
Unutmaher sabah her akşam

SEVMEK SENİN NEYİNE
Buz kesmiş ellerin
Söylesene
Bakışlarının rengi mi değişti ne

Ne ektin sevda mevsiminde

Yakılmaları gerekirdi
Çünki onlar
İlle de bilim
İllede pozitivizm
Ve sosyalizm diyenlerdi

GÖZÜ AÇIK UYUDUĞUM BUNDANDIR

Kırk kocadan arta kalan bu gelin
Namertsen elindir yiğitsen delin
Kırk yerinden kırar hainin belin
Rezil rüsva eder savurur külün

YAYLALAR

Yaren yoldaş olmuş sana bulutlar
Kış mı kesti yollarını yaylalar
Gönlümüzde açar türlü umutlar
Hak kayırsın kullarını yaylalar

Çekilmişim, Kılıç olmuşum,
Kâh olmuşum suyun bendi.
Dökülmüşüm, alıç olmuşum
Kâh olmuşum suyun kendi

Ey! Özgürlük.

NEREDEN BULDUNUZ

Hani Harun'dunuz
Nasıl da zavallı mazlumdunuz

Kuran'ı

YAŞAM SİLBAŞTAN

Kolay değil elbette yaşam
Ola ki bir zulümdür hayat
Unutma ki her sabah akşam
Sil baştan kurulur bu saat

BİR DE SEVDA DÜŞTÜ HÜZNÜN ÜSTÜNE

Şu dünyada hasret de var ölüm de
Haktan ise başım gözüm üstüne
Madem bizde eziyet de zulüm de
Halktan gelse demem sözün üstüne