Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Pencerelerinden alev fışkıran
köşke bakarak
İki çocuk çocuk gülüyordu
kasıklarını tutarak
El ele tutuşup yürüdüler karanlık sokaklara
‘Çak adamım! ’ deyip

LEYLİM BAHAR

Bir dünya diyorum hani
Bir ülke diyorum dostlar
Gök mavi
Deniz mavimi mavi

Fikirler bulanık zihinler siste
Kafalar karışır söylenen seste
Bir diyeceğin var mı bu hususta
Nedendir bu nedir çaresi usta

Ben düşerken elin oğlu semirir

DE GİT BİRE SOYKA DÜNYA

De git bire soyka dünya
Bir terbiyen tören var mı?
Her sevenin Mecnun Leyla
Hiç sefanı süren var mı

SONRASI ŞİİR

-Aşk işte
Sevda

Güldür açar

Köprüleri yıkmışım
Ben bu gece huysuzum
Yar yüreğin yakmışım
Ben bu gece sensizim

Gün batarmış sana ne

VİCDANİ RETÇİ
Vicdani retçiyim ben
Vicdanım elvermiyor
Zincir vurulsun sevgiye
Yüreğim götürmez
Midem bulanır

VAY BEE!

Hani benim
Topacım vardı,
Kelebeklerim kuşlarım
İpini kesen

BU ŞEHİR HASRET GÜLÜM

Bu şehir hasret gülüm
Herkese gurbet gülüm
Kardeş rakip kardeşe
Kollanır fırsat gülüm

Hani diyorum
Hani
Çoluk çocuk
Bir vakti akşam
Otursak diyorum
Dumanı tüten