Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Hani diyorum
Hani
Çoluk çocuk
Bir vakti akşam
Otursak diyorum
Dumanı tüten

HÜZNÜN GÖZ GÖZ OLMUŞ YAREDİR BANA

Kalbim kanasa yüreğim yansa da
Bir tek tatlı sözün çaredir bana
Yetmiş iki millet beni ansa da
Bir damla gözyaşın karadır bana

TATLI TATLI

Yanağında gül gözlerinde menevşe
İşlemek düşünü çeyizinde nakışa
Bilirsin yelde nasıl neşelidir meşe
Ne aşka aç ne de namerte muhtaç

GÜLÜŞÜN İLKBAHAR BAKIŞIN YAZ

Yelken açıp aşkın dümen suyuna
Sevdam demir attı gelip koyuna
Ayazlar yemişim fırtına poyraz
Yol yorgunuyum alsana koynuna

HAZAN VURMUŞ GÜLE DÖNDÜK

Nasıl yazgı nasıl kader
Bendin yıkan sele döndük
Gelen budar giden budar
Hazan vurmuş güle döndük

Nasıl zaman nasıl ferman
Aklımız karışmış bizim
Soyulmaktır asıl düşman
Yolumuz dolaşmış bizim

Bir yazgıyı bölüşmüşüz

Masallarla kendimizi avutmuşuz
Ninnilerle yavrumuzu uyutmuşuz
Alavere dalavere kürt memet nöbete
Kim söylemiş biz neleri yutmuşuz

El beşiğin(i) sallar uyusun diye

NELERİ YUTTUĞUMUZUN DESTANIDIR

Masallarla kendimizi avutmuşuz
Ninnilerle yavrumuzu uyutmuşuz
Alavere dalavere kürt memet nöbete
Kim söylemiş biz neleri yutmuşuz

Bıyığını görüp adam sanmıştık
Dokunsan kırılır madam sanmıştık
Giyim kuşam kelle kulak kanmıştık
Gayri başka yüzün kaldı mı adam

Gün gelir din tellallığı yaparsın

BU GECE AY GECESİ

Bu gece ay gecesi
Dallardan ay sarkar
Bu gece ay gecesi
Sevgili ay takmış başına