Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

SOKAĞA SERPİLEN GÜLÜŞÜN VAR YA

Bakışında unuttum yoğu, varı
Hani, ceylan ceylan gelişin var ya...
Eteğine devşirip gelmiş baharı.
Sokağa serpilen gülüşün var ya...

ÖPÜP DE GÖNDERMİŞ VERDİĞİ RESMİ

Yüreğimde sevdam dört yanım duvar
Ellerim kelepçe yıkamam annem
Yurt dedim halk dedim bilmem ki ne var
Hakimin hükmünü yakamam annem

NEYİNE İMRENEM SENİN

Aşkınızın ömrü bir gün
Neyini savunam senin
Dün dündür der bu gün bu gün
Neyine güvenem senin

Dokunmayın bana bugün
Ne yaptığım bilmiyom ki
Eller yapar bayram düğün
Ben yaptığım bilmiyom ki

Ayrılık bir darağacı

NİDEYİM Kİ BÖYLE DEMİ DEVRANI

Nideyim ki böyle demi devranı
Tökezlesen yedi yerden taş gelir
İçten içe yanar aşkın harmanı
Her güzelin gözlerinden yaş gelir

NİNNİSİZ ÇOCUK

Kimler dağa kaldırdı düşündeki gümüşü çocuk.
Kaç kurşun uçurdu yüreğindeki kuşu
Kim kararttı yüzündeki gülüşü be çocuk.
Yuvan annesiz

Nurhak dağlarında guguklar öter
Ötme guguk öme zamanı değil
ODTÜ lü yiğitler demişler yeter
Yıların çınarı denmez ki eğil

Sandın ki QDTÜ’lü bir sürü koyun

Nefsinin kölesi olan
Dostunun çilesi olur
Olacağı bile bile
İşinin hilesi olur

Geçince gençlik zamanın

SEVERSEN YOL YAKIN ŞER UZAK OLUR

kiminin bin derdi varsa bir olur
kiminin bir derdi varsa bin olur
sordum soruşturdum sebebi nedir
dediler ki haset kin ve sevgidir

SEVDİĞİMİZ HER AN TAZEDİR BİZE

Bilsen ne sevdalar saklı içimde
Kahı türkü kahı ipin ucunda
Bilgenin elinde gülden endaze
Herkesin gerçeği başka biçimde