Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Bülbül gül için yandı da
Elinde çilesi kaldı
Bahar gelip gül döndü de
Yürekte yarası kaldı

EBEMKUŞAĞINA BOYAMAK AŞKI

Ne bahşiş ne bağış ne ün ne ödün
Sıfırdan başlamak seviye her gün
Yaşamak bir sevda yaşamak düğün
Bacadan sevginin tüttüğü yerde

YEME KENDİNİ BOŞ YERE

Onlar senin dilini,
Senin halini bilmez, be dostum
Nefesini tüketme,
Yeme kendini boş yere.

TUTUKLAMIŞLAR BAHARI

gören var mı samanyolunu bu şehirde
firar mı etmiş çoban yıldızı ne
sahi o yıldızlar güzeli zühre nerde
gündüz geceye rehine

İnsan için ceht etmişim
Ben insanı taht etmişim
Ulaşmaya aht etmişim
Kalbi pay-i taht etmişim
Düşerim düşmem kime ne

AKDENİZ AKDENİZ MAVİ HASRETİM

Akdeniz Akdeniz mavi hasretim
Tutsaklığım tutkum neşem kasvetim
Gecenden devşirdim ayı yıldızı
Gündüzde nergizi oy memleketim

TÜKETME
Ben
Bana benzerim
Sen sana
Öyle zorlayıp durma
Kırarsın

BARİKATSIZ

İmrenirim bulutlara
Kuşları kıskanırım

hani

BENGİ BENGİ

Bilirsin güzel dost
Bu sevdada yengi
Seviyesiz
Seciyesiz

GECEYE GİZLEDİM AY SENİN OLSUN

Kaç yiğit geldi ki soyka dünyaya
Hepsini harcadın doy senin olsun
Kurban oldu Leyla aşka sevdaya
Bedenden sevdasın soy senin olsun