Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BİZ İNSANA TUTKUN BİZ AŞKA DUÇAR

Aşkın sarhoşuyuz köşkün serkeşi
Aştık beni, dara duman olmadık
Gönül dervişiyiz yuttuk ateşi
Piştik ama nardan pişman olmadık

Sen gece ol
Ben gündüz
Tan vakti gülüşelim

İster yağmur ol soğut
İster güneş ol ısıt

Esef etme ay oğul
Geç kaldı
Geceye kaldı diye sevdan
Öyle sitem edip durma
Sen büyütedur
Çiçekleyedur

Unutmak istesen bile
Kuş uçar da hatırlatır
Bülbüller gelir de dile
Gül açar da hatırlatır

Cemre düşer de toprağa

HÜKMETMEYİ SEVDADAN MI SAYARSIN

Sevdiğine köle olmak ar olmaz
İnsan sevdiğine hükümdar olmaz
Hükmetmeyi sevdadan mı sayarsın
Hükmettiğin hiçbir zaman yar olmaz

GÜZ GELİNCE
BAKMAZ GÜLE GÜZELE

Yazın baharında ömrün tazele
Güz gelince bakmaz güle güzele
Ahiri evveli gelir de ele

GÜZ ÇİÇEĞİ AÇMIŞ GİBİ

Ömür bir kış güneşidir
Isıtıp da geçer gider
Zaman kendi eleğinde
Güzel çirkin seçer gider

HAKKI TAŞA TUTUP DARA ÇEKERLER

mazlumun isyanı zalime ibret
kimin kan emeği kime ganimet
hakkı taşa tutup dara çekerler
soru sormak günah derler ki sabret

NE ANLARIZ

Maskelenmiş yüzümüzle
Şaşı bakan gözümüzle
Yabancıyız özümüzle
Haysiyetten ne anlarız

MAHPUSTA

Gündüzler öyle böyle geçer mahpusta
Ama
Bir işkencedir geceler