Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ÇİÇEK VE ŞARKI

Hasret
hüzün
gözyaşıyla karılmış
Bu şarkı

ÇOCUKLUK DÜŞLERİME GÖMÜN BENİ

Dağlar dağlara dayanır
Anam ateşle sınanır
Akşam haber almış idi
Sabah oğulsuz uyanır

SENDEN GELEN HER ŞEY
BAŞIM GÖZÜM ÜSTÜNE

Nideyim sarayı nideyim pulu
Neme gerek benim dünyanın malı
Olsam da gurbetin yurtsuz bir kulu

ARTIK BÜYÜDÜN ÇOCUK

Artık büyüdün çocuk
Geride kaldı topacın
Bilyen misketin
Bulutlara kafa atıp

ADI SEVİL OLSA NE OLUR SANKİ

Bir genç kız düşün ki aşkı sağılmış
Derdi ızdırabı köy köy yığılmış
Kırılmış bir tesbih gibi dağılmış
Bu kızlar kadınlar kimin kadını

Eğmiş de boynunu her gelen vurur
Neyleyim neyleyim kulu neyleyim
Gül hoyrat ellerde dalında kurur
Elin kokladığı gülü neyleyim

Köyünü sel almış sızlanıp durur

Hazan mevsimi
Hüznüme renk oldun
Dökülürken yapraklarım

Ey kalbin gören gözü
Tüm tatların özü

Ne kadar kanmışsan vuslatında
Kırk katı yanmaktır hasretinde
Hanın hamamın olsa ne yazar
Aşk yoksa bir hiçsin servetinde

Ne bedenleri ayırdı baştan

Elimde aşkın fidanı
Dike dike gidiyorum
Yüklenmişim derdi gamı
Çeke çeke gidiyorum

Aydan güneşten düşleri

GÜZ GELİNCE
BAKMAZ GÜLE GÜZELE

Yazın baharında ömrün tazele
Güz gelince bakmaz güle güzele
Ahiri evveli gelir de ele