Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BİR DIKIM EKMEKTİR, KURDU İT EDEN

Bir gün mutlak ölünecekse eğer
Vatan namus insan ölmeye değer
Kurdu it eden bir kakaç etmiş meğer
Her verileni ihsan sanma ha Can’ım

Netmeli yoksulluk seni netmeli
Isız koyaklarda taşa tutmalı
Olmazsa suyuna zehir katmalı
Bir soğana muhtaç hallere döndük

Netmeli yoksulluk seni netmeli

YAŞADIKLARIM NE Kİ

Yaşadıklarım ne ki
Yaşamadıklarım yanında sanki
Tadına bakamamak
bir meyvenin belki

BURASI SİYASİLER KOĞUŞU

Burası siyasiler koğuşu
Her birinin gülüşü
Nemrut'ta gün doğuşu

Tenin ıtır ıtır kokar
Beline şelale akar
Bir çift mor menekşe bakar
Bundandır sana yandığım
Her an adını andığım

BİR TEK KÂRIM VARSA O DA EFKÂRIM

Yârdim vefakârdım ey şivekârım
Ne gecelerinden yıldız topladım
Ne de gündüzünden bir gül kokladım

Bir sevdaya düşmeye gör
Görünmeyen gizi kalır
O ateşte pişmeye gör
Küllense de közü kalır

Unuttum sanırsın ama

Deryaları yel gibi
Aşıp gelsen ne olur
Dağdan inen sel gibi
Coşup gelsen ne olur

Yar olsan yaren olsan

EN GÜVERCİN YERİMİZDEN VURULDUK

Gülleri çatlatırdı gülüşümüz
Tırpan yemiş çayır gibi derildik
Çiğdem gibi göz kırpardı düşümüz
Dolu vurmuş ekin gibi serildik

günaydın demeli sabaha
günaydın demeli şiirce
gün gibi ortada olmalı
hasret gibi duygulu
yer elması çiçeğince aydınlık
papatya gibi apaçık