Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Şu dünyaya bir bak hele
Gidenlerin nesi kaldı
Çilesin(i) alıp gitti de
Geriye gülüşü kaldı

Kimi görünüşe kandı

Dinle sevgili

Ne hüznünü
yaz yağmurları gibi dökülmek ayıp;
Ne, sevincini incilemek
bir tarla günebakan çiçeği gibi gülmek,

Bu düzende
Analar yaşam telaşında
Babalar şehrin dalaşında
sevgi nedendir ıskalanır
Bazen de
Bebeler hep uyur uyanır

Bu gün dağ yolunda bir güzel gördüm
Halin nedir deyip sormadı canan
Gönlümde açan gülü derip de verdim
Gülün kalsın dedi almadı canan

Dalga dalga saçları sanki rüzgâr

Pencerelerinden alev fışkıran
köşke bakarak
İki çocuk çocuk gülüyordu
kasıklarını tutarak
El ele tutuşup yürüdüler karanlık sokaklara
‘Çak adamım! ’ deyip

LEYLİM BAHAR

Bir dünya diyorum hani
Bir ülke diyorum dostlar
Gök mavi
Deniz mavimi mavi

Fikirler bulanık zihinler siste
Kafalar karışır söylenen seste
Bir diyeceğin var mı bu hususta
Nedendir bu nedir çaresi usta

Ben düşerken elin oğlu semirir

TÜRKMEN KIZI

Türkmen kızı şu dağların güzeli
Güzellik ölçüşür gül gizli gizli
Baharın nevruzu güzün gazeli
Saçların dağıtır yel gizli gizli

VURULMUŞ GÜLÜŞE DÖNDÜ

Onca emek onca çaba
Gitti gitti başa döndü
Sevdayı kim etti heba
Bu değirmen boşa döndü

Yaprağı yolunmuş gülleri solmuş
Yanıla yakıla gider bir gelin
Ela gözlerine hüzünler dolmuş
Yanıla yakıla gider bir gelin

Yaşamı çıkılmaz yokuşa benzer