Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

İNSAN ÇEŞİT ÇEŞİT DERT KATAR KATAR

İnsan çeşit çeşit dert katar katar
Rezil rüsva olup batanı gördüm
Kiminin koynunda namertler yatar
Bir lokmaya kendin satanlar gördüm

SEVDİĞİM YAR VURDU
TUTTUĞUM EL VURDU

İnsan dedim de herkeslere güvendim
Bir yandan kör vurdu bir yandan lal vurdu
Goncaydım narindim selviydim serindim

KUŞLAR GİDER GÖK YÜZÜNDEN

Ağzında zeytin dalları
Kuşlar gider gök yüzünden
Bahara durmuş illeri
Düşler gider gök yüzünden

SENİ BENDE KOYUP UÇUP DA GİTTİN

Ölümü beterden, betten beklerken
Aşkı zehir edip içip de gittim
Acıyı hicrandan dertten beklerken
Canı tenden soyup geçip de gittin

SANA YÜK OLMAYA DEĞİL YÜKÜNÜ ALMAYA GELDİM

Eğil deli gönlüm eğil
Sevip yok olmaya geldim
Sana yük olmaya değil
Yükünü almaya geldim

Hakkı hakikati hasret edip de
Sevgiyle dolup gelene eyvallah
İlmi bilimi mürşit edip de
Yolunu bulup gelene eyvallah

Onlar ki bu memleketin sahibi

Gökten Üç Şer Düştü Üçü de Piç

Gökten
Üç şey düştü
Üçü de başa taç
Biri bilgi

MÜLKÜN ŞEHVETİYLE DOLDURUP DURUR

Elde diken dilde sözün beteri
Herkes bir birini doldurup durur
Ne bir biteri var ne de yeteri
Soyun, sevdasını öldürüp durur

SEVDA GELMİŞ KONACAK BİR GÜL ARAR

Sevda gelmiş konacak bir gül arar
Dalıma kondu da uçup da gitti
Günaydınsız bir dünya neye yarar
Güz gülü oldu da geçip de gitti

ATEŞ SENİN ELİNDE AMA BENİM DE YARAMDA

Güllerimiz yağmalanır
Yitik bir sevdaya düşer
Solar hoyrat ellerde