Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

KADINIM
Penceremde hanım elim
Konuştuğum anadilim
Anam eşim iki elim
Su gibi akan kadınım

KABULÜ YOK CAN HAVLİNDE TÖVBELERİN

Sıktığım yumrukların hınçıyım
Savurduğum zamanların pişmanı
Sorumsuz sözlerin utancıyım
Erteleyemediğim nefsin kürek mahkumu

ELLERİMİ KANATIR CAM KIRIKLARI HAYATIN

Pencerelerinden alev fışkıran
köşke bakarak
İki çocuk çocuk gülüyordu
kasıklarını tutarak

GÖZLERİM SÜRGÜNE DEĞER

kopup köklü kayalardan
kimimiz kum olduk
yosunlarımız parça parça
kimimiz döndük taşa çakıla

BİR SELAM VER

Bir selam ver dağa taşa
Gökyüzünde uçan kuşa
Bir bak hele şu gülüşe
Dökülmeden bir selam ver

ღ NELER KAYBETTİK NELERİ♥

ღ Nasıl devran bu ne zaman
ღ Neler kaybettik neleri
ღ Mürşidimiz şerri şeytan
ღ Kan içindedir elleri

Of of of aslan yiğit
Yastığa da yaslan yiğit
Ekmeğine el koymuşlar
Yatağında köslen yiğit

İskarpini rugan deri

MAVİDİR ÇOCUKLARIN DÜŞLERİ
Bir dolu
Mavi çizdi çocuk
Dağ mavi
Deniz mavi
Gök mavi

NE GÜZELDİR KİM BİLİR

Kim bilir ne güzeldir
Ne güzeldir
Çiçeğe durmuş bir emek
Ne kaygı

SOKAK ÇOCUKLARI
Size derler ki
Sokak çocukları
Kim bilir şimdi nerede
Ne halde nasıldır
Mezar taşları kadar soğuk