Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

NE GÜZELDİR KİM BİLİR

Kim bilir ne güzeldir
Ne güzeldir
Çiçeğe durmuş bir emek
Ne kaygı

SOKAK ÇOCUKLARI
Size derler ki
Sokak çocukları
Kim bilir şimdi nerede
Ne halde nasıldır
Mezar taşları kadar soğuk

HAVVA’NIN DÜŞTÜĞÜ ŞU DURUMA BAK

Güzel tanrım, sen mi yazıp yarattın?
Adem’in çektiği bu cürüme bak.
Kimine cömertsin kimin(e) arattın.
Havva’nın düştüğü şu duruma bak.

HER SABAH SİL BAŞTAN YAZMALI SENİ

Her sabah sil baştan yazmalı seni
Dört mesimin lekimşahın dilinden
Azat etmek teni, akıp gideni
Yakalayıp sarmak aşkın belinden

İNSANDAKİ KERAMETİ UNUTMA
ADALETTE MERHAMETİ UNUTMA

Zenginlik ne paradadır ne pulda
Varsıl iken sefaleti unutma
Aradığın ne şahtadır ne kulda

BİR PROBLEMİM VAR ÖĞRETMENİM
AMA SEN DE ‘YOKSUN’ Kİ!

Bir problemim var öğretmenim.
Kaç bilinemeyenli bir denklem bu.
Yasak gibi

BU ÇOCUKLAR

Bu çocuklar
Deneği değil
Kararmış düşlerinizin

Aşktan gelecekse belâ
Başım gözüm üstüne
Yansın Kerem solsun Leyla
Başım gözüm üstüne

Gül isem solayım aşktan

İNSAN OLAMAZSIN BEYİM

Olmuşsan güçlüye yama
İnsan olamazsın beyim
Mevki makam tamam ama
İnsan olamazsın beyim

-Baba, onlar neden öyle,
Kadermi mi bu böyle?
Gel de dağa kaldıralım düşlerini,
gülüşlerini çalalım bu gece?

-Hayatı okumak lazım oğul bence