Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

MEMLEKETİM
Ülken bu
Menleketin
Canın, sevgilin
Seversin
Sakınırsın, kıskanırsı

NE DEMEYE YARATMIŞLAR GURBETİ

Ne demeye yaratmışlar gurbeti
Karnın doysa yüreciğin aç olur
Bilmiyene nazlı yârin hasreti
Gariplerin gözyaşları suç olur

SEVERSEN DÖRT KİTABI
BİR EDERSİN
Seversen dört kitabı bir edersin
Seversen düşmanını yar edersin
Seversen geceleri nur edersin
Sevginin yoluna durmayın beyler

İnsanlıkta inadız biz
Benliği yakar gideriz
Garibana kanadız biz
Sevgi der saçar gideriz

Doğru söyler kelam ile

NEHİR YATAĞINDA AKAR DA GİDER

Sevgi emek yün verirse dünyaya
Nehir yatağında akar da gider
Ama düşer ise haya riyaya
Hasatı harmanı yakar da gider

Öyle eli duşuna
Öyle bulanıkta, siste.
Kasılıp
Titreyip durma öyle
yarıcanlı yarı hasta
Öyle kıvranıp durma,

Güleç yüzlü olda yakıcı olma
Tatlı sözlü ol da yıkıcı olma
Verdiğini başa kakıcı olma
Mecliste bir kere anma ha Can’ım

Dilinden bal akar insan sanırsın

ÖYLE BİR ÖĞRETMENLER GÜNÜYDÜ İŞTE

Tebriğini kabul ediyor; bir öğretmen olarak teşekkür ederim sevgili dostum.. Sağ olasınız...

Ama bizi o kadar sevdiler ki sağ olsunlar,devlet de millet de sırtımızdan sopayı hiç eksik etmediler.
En sert polis copunu da böyle bir günde yemiştim. Hem de oğlum yaşındaki bir polisten. Acaba ilk öğretmeni kimdi onun, diye düşünmüşümdür hep.

Sevdan yoksa niden malı
Bana yeter bir çam dalı
Sevdamda gül açar çalı
Mecnun olup dağlan da git

Dost yanında köşem olsun

Bilirim
Hile karışmış
Barışa
Sevgiye hile

Zehirle süslerler