Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sevdandan vurmuşlar yoktur çaresi
Gayrı bakılacak yüzü kalmamış
Bu sendeki hovardalık yarası
Tarlada tapanda izi kalmamış

Utan Karadeniz Akdeniz utan

Gel ey dostum güzele dön
Giden senin soyun değil
Nere gider böyle bu yön
Yaşam öyle oyun değil

Yalandır cahilin yolu

Yüreğimin kar çiçeği
Cemremin düşüşü yarim
Bahçemdeki narçiçeği
Baharın gelişi yârim

Kuş olup kondum dalına

YETER Kİ SEV GÜNAH BENİM YÜK BENİM

Özü yüzü bir olmalı insanın
Riyakâr sözüne karnım tok benim
Gülü sümbülü açmalı nisanın
Kin ile kan ile işim yok benim

YÜREĞİME BATIRIP DA DİVİTİMİ ŞİRİNİ YAZDIM BEN


o kadar zor ki senle yaşamak
yan yana riyayla kör yalanla
aynı dünyada hani

ELLERİ KOYNUNDA YORGUN BİR ŞEHİR

Yokluk yoksullukla vururlar bizi
Muhanet mihnette kasvet mi oldun
Ninni söyleyerek sorurlar bizi
Zalimin zulmüne kısmet mi oldun

BAHAR YANIM SİZİN OLSUN

Bahar yanım sizin olsun
Nergiz ekin kış yanıma
Yar gelip gülümü yolsun
Yıldız olup düş yanıma

- AY BULUTTAN GEÇER
GİBİ
Serime bir sevda düştü
Ne hallerde görüldüm ben
Yıldızlar başıma üştü
Yerden yere vuruldum ben

kadın dediğin nasıl bir kişi
kini aysar sevgisi berrak
aşka yakın nefrete uzak
gül gibi karanfil gibi
sarmasıktan sevişi
nakış mı desem

SALAKO

Ey fakirim fukaram
Amelem işçim
Yazgısı karam
Başımda tacım